ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 3 września 2015 r. w sprawie dokumentów stanowiących podstawę oceny kwalifikacji asystenta sędziego kandydującego na wolne stanowisko sędziowskie
Powinność stosowania w postępowaniu przed Radą jednolitych kryteriów wyboru nie oznacza, że Krajowa Rada Sądownictwa powinna wobec wszystkich zgłoszonych kandydatów (niezależnie od ich statusu) stosować kryteria jednakowe (identyczne). Z tej przyczyny należy podkreślić, że jednolite kryterium odnoszące się np. do kwalifikacji zawodowych (dorobku, doświadczenia zawodowego) kandydatów na wolne stanowisko
W stosunku do znaczenia kryterium poparcia sędziowskiego, za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia przepisu art. 35 ust. 2 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa poprzez przyjęcie, że kryterium to jest kryterium determinującym dokonanie przez KRS wyboru. Poparcie wyrażone przez środowisko sędziowskie jest istotnym kryterium uwzględnianym w postępowaniu nominacyjnym w ramach całościowej oceny kandydatów
Prawo o ustroju sądów powszechnych
Krajowa Rada Sądownictwa ma konstytucyjne prawo wyboru kandydatów, których przedstawia Prezydentowi RP, dlatego Sąd Najwyższy nie jest uprawniony do zastępowania jej w tym wyborze, choć w postępowaniu odwoławczym może badać przekroczenie uznania i przestrzeganie procedury w aspekcie równego traktowania w dostępie do służby publicznej.
Sędziowie nie mogą domagać się wyższej stawki zaszeregowania tylko dlatego, że przed wejściem w życie reformy płacowej mieli już odpowiedni staż pracy w danym sądzie.
Za istotne kryterium oceny cech osobowości uznaje się w szczególności poparcie środowiska sędziowskiego, które wyraża swe zdanie poprzez wybrane organy. Wyniki głosowania w kolegium i zgromadzeniu danego sądu nie wiążą wprawdzie Krajowej Rady Sądownictwa przy ocenianiu kandydata, ale są istotne z punktu widzenia art. 35 ust. 2 pkt 2 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, gdyż stanowią jedno z ustawowych
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym z dnia 25 czerwca 2015 r.
Nowelizacja ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
Sędziemu sądu powszechnego, który uzyskał zgodę prezesa sądu na zamieszkiwanie w innej miejscowości niż siedziba tego sądu oraz na korzystanie z prywatnego samochodu osobowego na przejazdy z miejsca zamieszkania do siedziby sądu, nie przysługuje zwrot kosztów przejazdów ponad kwotę ustaloną przez pracodawcę w wysokości niższej od stawek maksymalnych ryczałtów obowiązujących przy ustalaniu wysokości