Wyrok NSA z dnia 20 marca 2024 r., sygn. III OSK 1462/22
Stosowanie art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do wyliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy zgodnie z zasadami obowiązującymi przed dniem wejścia w życie nowelizacji, pod warunkiem przyjęcia wykładni, która uwzględnia ogólny charakter praw do urlopu oraz orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego.
Przepis art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej dotyczący zasad ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy policjanta należy interpretować w kontekście ogólnych norm regulujących prawo podmiotowe do urlopu, a nie wyłącznie przez pryzmat przelicznika wyrażonego konkretną wartością ułamkową.
W przypadkach, gdy wykładnia przepisu prawnego prowadzi do stwierdzenia jego niekonstytucyjności w świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, organy administracji publicznej oraz sądy administracyjne są zobowiązane do uwzględnienia tych okoliczności przy rozstrzyganiu o prawach i obowiązkach jednostek. W konsekwencji, nie można opierać decyzji administracyjnych na przepisach uznanych za niekonstytucyjne
Zgodnie z Konstytucją RP oraz wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, wypłata ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy policjanta, powinna odpowiadać średniemu wynagrodzeniu za jeden dzień roboczy, zgodnie z obowiązującymi w tym względzie przepisami uwzględniającymi orzecznictwo Trybunału.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność uchylenia decyzji administracyjnej odmawiającej wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy, uznając za konieczne zastosowanie aktualnych przepisów ustawy o Policji w brzmieniu nadanym przez ustawę nowelizującą, w kontekście orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, które stwierdziło niekonstytucyjność wcześniejszego