Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. II SA/Po 1277/03
I. w sytuacji gdy strona ubiegając się o pomoc społeczną nie konkretyzuje - jak skarżący - swoich potrzeb, wnosząc ogólnie o przyznanie pomocy zgodnie z art. 36 ustawy o pomocy społecznej, organ ma pełne prawo własnej oceny sytuacji życiowej strony i przyznani jej takich form pomocy, które wydają się najbardziej racjonalne w danej chwili, II. wynikająca z treści art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej
Podstawą prawną dla ustalenia właściwości miejscowej w przypadku spraw z zakresu pomocy społecznej dla osób bezdomnych jest przepis art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej /Dz.U. nr 64 poz. 593 ze zm./. Stanowi on, że w przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania.