ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 10 stycznia 2000 r. w sprawie organu inspekcyjnego dla jednostek pływających Marynarki Wojennej oraz trybu przeprowadzania przeglądów i inspekcji, a także ich rodzajów
Zakaz budowy obiektów kubaturowych poza istniejącymi, zwartymi układami osiedleńczymi określony w rozporządzeniu Wojewody o utworzeniu parku krajobrazowego nie narusza przepisów ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody /Dz.U. nr 114 poz. 492 ze zm./.
1. Połączenie art. 48 ust. 1 i 2 oraz art. 110 ust. 1b pkt 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /t.j. Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm. koherencja/ prowadzi do konkluzji, że karę pieniężną wymierza się za usunięcie drzew i krzewów bez wymaganego zezwolenia organu gminy, które może być udzielone tylko właścicielom lub użytkownikom nieruchomości, której częścią składową
Zgodnie z art. 68 ust. 5 ustawy z dnia. 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /t.j. Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./ przedmiotem uzgodnień dokonywanych w trybie określonym w tym przepisie jest projekt budowlany inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi oraz inwestycji, mogących pogorszyć stan środowiska. Tylko więc rozwiązania zawarte w projekcie budowlanym
Stosownie do brzmienia art. 110a ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./ nie można wydać decyzji w sprawie wymierzenia kary, o której mowa w art. 110 ust. 1 i 1b, jeżeli od dnia, w którym stwierdzono naruszenie wymagań środowiska upłynęło 5 lat. Termin ten rozpoczyna bieg od dnia przeprowadzenia kontroli, na podstawie ustaleń, której
1. Żaden przepis ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./ nie upoważnia rady powiatu do określenia zasad gospodarowania środkami Powiatowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Również art. 4 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym /Dz.U. nr 91 poz. 578 ze zm./ nie stanowi do określenia tych
Składając wniosek o rozłożenie na raty kary pieniężnej za przekroczenie emisji zanieczyszczeń zakład musi, wykazać, że wymierzona kara pieniężna ograniczy bądź uniemożliwi prowadzenie działalności gospodarczej, a w szczególności kontynuację przedsięwzięć, których wykonanie zapewni usunięcie przyczyn, wymierzenia kary.
Nawet przejściowe składowanie odpadów, przed ich gospodarczym wykorzystaniem, musi się odbywać w miejscach wyznaczonych na ten cel. Bez znaczenia jest więc w tej sytuacji, kto był wytwórcą przedmiotowych odpadów lub właścicielem obiektu, z rozbiórki którego pochodziły, skoro ustalono podmiot, który z racji wykonywanej działalności gospodarczej dostarczył te odpady w miejsce ustalone w trakcie kontroli
Fakt toczącego się postępowania układowego z wierzycielami kopalni nie zwalnia tej kopalni z obowiązku troski o ochronę naturalnego środowiska człowieka i nie uzasadnia uchylenia zaskarżonych decyzji z uwagi na trudną sytuację finansową przedsiębiorstwa.
Obowiązek likwidacji, unieszkodliwienia lub gromadzenia odpadów w miejscach wyznaczonych na ten cel w planach zagospodarowania przestrzennego, wynikający z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./, odnosi się nie tylko do odpadów, które ze względu na swą właściwość są w ogóle nieprzydatne gospodarczo, lecz także do substancji
Wprowadzanie przez jednostki organizacyjne do powietrza substancji zanieczyszczających powietrze, nie objętych decyzją o dopuszczalnej emisji w żadnym przypadku nie może oznaczać, iż działalność taka, naruszająca normy art. 25, art. 27 i art. 30 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./, może być uznana za prawnie dozwoloną, a co za tym
Dostosowanie się do określonych norm prawnych jest obowiązkiem każdego podmiotu i w żadnym wypadku nie ma podstaw do uznania, iż respektowanie prawa ma zwalniać od poniesienia konsekwencji za uprzednie niedostosowanie się do norm prawnych. Doprowadzenie do tego, że poziom hałasu wytwarzanego odpowiada normom, jest obowiązkiem użytkownika, a nie jego dobrą wolą, a następstwem prawidłowej pracy urządzenia
1. Przepisy ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./ nie zawierają regulacji, które pozwalałyby organom administracji wydawanie decyzji ustalających odszkodowania za szkody jakie zostały wyrządzone powstałymi naruszeniami środowiska. 2. Roszczenia dotyczące zrekompensowania szkód powstałych w następstwie zatrucia wód gruntowych mogą
Materiały informacyjno-instruktażowe opracowane przy współpracy z jednostkami naukowo-badawczymi pt. "Wskaźniki emisji substancji zanieczyszczających wprowadzanych do powietrza z procesów energetycznego spalania paliw", zalecane do stosowania wojewodom przez Ministerstwo, nie są źródłami powszechnie obowiązującego prawa /art. 87 Konstytucji RP/, nie mogą więc stanowić podstawy prawnej wydania decyzji
Przy ustalaniu limitu stężeń zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza uwzględniany jest aktualny i przewidywany stan zanieczyszczenia powierza na danym obszarze. Dopuszczalna wielkość zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza atmosferycznego określona w decyzji o dopuszczalnej emisji nie może powodować przekroczenia stężenia substancji szkodliwych na danym obszarze. Stąd też przystąpienie przez jednostki
1. Art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /t.j. Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./, określa dwie odmienne instytucje; ocenę oddziaływania na środowisko i przeglądy ekologiczne. Te pierwsze odnoszą się do inwestycji, a więc zamierzeń przyszłościowych. Mają ułatwić racjonalną decyzję o ich realizacji. Drugie dotyczą istniejących obiektów a ich głównym celem
Z przepisu art. 81 Kpa wynika, że okoliczności faktyczne ustalone w postępowaniu, w którym strona nie miała możliwości wzięcia udziału i wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, przed wydaniem decyzji, nie mogą być uznane za udowodnione. Powoływanie się w uzasadnieniu decyzji na uzgodnienia i opinie w zakresie oceny oddziaływania na środowisko istniejącego i projektowanego składowiska odpadów
1. Inwestor zastępczy wykonuje jedynie określone funkcje w procesie inwestycyjnym w zastępstwie inwestora. Nie jest to jednak równoznaczne z kreowaniem go jako podmiotu zobowiązanego do występowania we własnym imieniu w sprawach związanych z dbałością o stan drzew i krzewów na nieruchomościach objętych inwestycją oraz tym bardziej, w roli adresata decyzji administracyjnych w tym zakresie. 2. Właściwie
Wprawdzie w Kodeksie postępowania administracyjnego nie zawarto wymogów, jakim powinna odpowiadać opinia biegłego, ale z samej istoty tego dowodu wynika, że oprócz wniosków koniecznych, opartych na wyniku oględzin i badań przeprowadzonych przez samego biegłego - powinna zawierać uzasadnienie zajętego stanowiska z odniesieniem się nie tylko do własnych ustaleń dokonanych przez tegoż biegłego ale również