Postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2012 r., sygn. I OW 149/11
Uwłaszczenie, jako stan prawny ukształtowany z mocy prawa, wymaga legitymowania się odpowiednią decyzją wydaną w postępowaniu, w którym bada się, czy nieruchomość istotnie pozostawała w zarządzie państwowej (komunalnej) osoby prawnej, czy uwłaszczenie nie narusza praw osób trzecich, w której także ustala się warunki użytkowania wieczystego i ewentualnie cenę nabycia prawa własności budynków i lokali
To na osobie, do której skierowano tytuł wykonawczy, spoczywa obowiązek wskazania, na której z okoliczności z wymienionych w art. 33 u.p.e.a. opiera swój zarzut.
Skoro nie tylko nie zarzucono, ale nawet nie uzasadniono istotnego wpływu ewentualnych naruszeń przepisów postępowania na wynik sprawy, należało zarzut naruszenia przepisów postępowania oddalić.
Do uznania wynajmu lokali mieszkalnych za działalność gospodarczą nie jest wymagane, aby najem był prowadzony w znacznym rozmiarze.
Zestawienie art. 29 § 1 in fine z art. 33 pkt 1 u.p.e.a. prowadzi do wniosku, że zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego wskazujący na nieistnienie obowiązku objętego tytułem wykonawczym, dotyczyć może wyłącznie sytuacji, kiedy owo nieistnienie obowiązku jest następstwem okoliczności, które nastąpiły po wydaniu tego tytułu.
Zestawienie art. 29 § 1 in fine z art. 33 pkt 1 u.p.e.a. prowadzi do wniosku, że zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego wskazujący na nieistnienie obowiązku objętego tytułem wykonawczym, dotyczyć może wyłącznie sytuacji, kiedy owo nieistnienie obowiązku jest następstwem okoliczności, które nastąpiły po wydaniu tego tytułu. W przeciwnym razie organ egzekucyjny nie mógłby rozpoznać zarzutu
1. W przypadku, gdy organ egzekucyjny jest równocześnie wierzycielem, powinien on zbadać dopuszczalność wszczęcia egzekucji przed wystawieniem tytułu wykonawczego. Godzi się także podkreślić, że w takiej sytuacji organ egzekucyjny, może weryfikować swoje stanowisko w kwestii decyzji jedynie wówczas gdy pozwalają na to wyraźny przepis Kodeksu postępowania administracyjnego. 2. Tytuł wykonawczy został
W sytuacji, gdy odwołanie składa osoba niebędąca uczestnikiem postępowania przed organem pierwszej instancji, organ odwoławczy, jako organ ponownie rozpatrujący sprawę, powinien samodzielnie ustalić, czy zasięg oddziaływania inwestycji obejmować może również nieruchomości autora odwołania. W konsekwencji powinien dokonać oceny prawidłowości poczynionych przez organ pierwszej instancji ustaleń dotyczących
Brak żądania legitymowanego podmiotu przesądza o bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. W tej sytuacji mają zastosowanie przesłanki umorzenia postępowania przed organem pierwszej instancji (przykładowo gdy organ wszczął postępowanie w sprawie wznowienia mimo braku dopuszczalności). Nie dotyczy to jednak braku przesłanek wznowienia, ich niestwierdzenia, gdyż wtedy wydaje się
Dokonując wykładni przepisu art. 138 § 2 kpa trzeba mieć na względzie także treść art. 136 kpa, co oznacza, iż należy przyjąć, że organ odwoławczy może powołać się na art. 138 § 2 zd. 1 kpa tylko wówczas, gdy wykaże że przeprowadzenie przez niego dodatkowego postępowania wyjaśniającego w granicach wyznaczonych przez art. 136 kpa nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy. W sytuacji bowiem gdy