Wyrok SN z dnia 8 października 1998 r. sygn. III RN 58/98
Organ administracji właściwy do rozstrzygnięcia sprawy przyznania dodatku mieszkaniowego na podstawie art. 39 i art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 105 poz. 509 ze zm./ nie jest uprawniony do rozstrzygania sporu między wynajmującym a najemcą o istnienie bądź skuteczne rozwiązanie umowy najmu. Spór taki, zgodnie z art. 2 par.
Jeśli w dacie wydania decyzji o ustaleniu podatku w formie karty podatkowej /par. 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 1994 r. w sprawie karty podatkowej - Dz.U. nr 140 poz. 787/ podatnik nie spełniał warunków do opodatkowania w tej formie, organ podatkowy winien rozważyć możliwość wzruszenia decyzji w trybie przewidzianym w rozdziale 13 Kpa. Brak jest natomiast w tej sytuacji
Uprawnień strony nie daje skarżącej sam fakt, iż jest spadkobierczynią byłych właścicieli nieruchomości, gdyż sam przez się nie stwarza uprawnień strony w postępowaniu komunalizacyjnym, jeśli w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz. 191 ze zm./, tj. w dniu 27 maja 1990 r. nieruchomość
Zgodnie z art. 110 Kpa dopiero doręczenie decyzji stronom rodzi związane z nią skutki materialne i procesowe. W przypadku sprawy ze skargi na bezczynność organu administracji postępowanie sądowoadministracyjne może zostać umorzone jeśli żądaną decyzję nie tylko wymieniony organ wydał ale ją także doręczył stronie.
Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie dawało wyraz ochrony podatnika przed drastycznymi w owym czasie /tj. do dnia 31 grudnia 1996 r./ "karami administracyjnymi" za nieprawidłowości w prowadzeniu ewidencji, pozwalając na ich stosowanie jedynie wtedy, gdy podatnik prowadził ewidencję w sposób uniemożliwiający określenie podstaw opodatkowania względnie w ogóle ewidencji nie prowadził
Do obowiązków organów podatkowych wynikających z art. 7, art. 75 i art. 77 par. 1 Kpa, nakazujących dopuszczenie jako dowodu wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i wszechstronne wyjaśnienie sprawy, należy również przesłuchanie osób wskazanych przez skarżącą.
Na tle stosowania przepisu art. 64 par. 2 Kpa istnieją w orzecznictwie NSA rozbieżne poglądy, gdzie dopuszcza się wydanie decyzji w sprawie pozostawienia podania bez rozpoznania /wyrok z dnia 16 kwietnia 1986 r. II SA 1473/94/, jak również wydanie postanowienia. Reprezentowany jest też pogląd, że w rozumieniu procesowym "pozostawienie wniosku bez rozpoznania" następuje nie w formie decyzji ani też
Stroną postępowania w sprawie o zezwolenie nabycia nieruchomości przez cudzoziemca jak i postępowania o wyrażenie zgody przez Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej na zezwolenie na nabycie nieruchomości przez cudzoziemca jest także właściciel nieruchomości. Wskazuje na to istnienie również w tym postępowaniu interesu prawnego po stronie właściciela nieruchomości w rozumieniu art. 28 Kpa a ponadto
W wypadku gdy po rozpoznaniu odwołania organ II instancji uchylił w całości decyzję i uwzględnił żądanie skarżącej, wydanie wyroku w takim stanie rzeczy jest zbędne, co czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym.
Uczestnik licytacji, któremu odmówiono zwrotu wpłaconego wadium może realizować swoje podmiotowe prawo do obrony jedynie w drodze zażalenia na naruszenie przepisów o przeprowadzenie licytacji, a więc w trybie postępowania przewidzianego w art. 107 par. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./. Rozstrzygnięcie kwestii zgodności
Załatwienie sprawy - rozpatrzenie wniosku o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych i wydanie decyzji - może nastąpić po uzyskaniu stanowiska organu współdziałającego, w tym przypadku zarządu miasta. Do wydania przez zarząd miasta opinii, o jakiej mowa wyżej, stosuje się przepisy art. 106 Kpa. Organ współdziałający /zarząd miasta/ nie jest organem prowadzącym postępowanie w samodzielnej odrębnej
Skarga na postanowienie wydane na podstawie art. 219 Kpa jest dopuszczalna. Zgodnie zatem z art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ dopuszczalna jest również skarga na bezczynność organu w sprawie wydania zaświadczenia.
Zgodnie z art. 64 par. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 17 czerwca 1968 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./, wierzyciel pokrywa koszty postępowania egzekucyjnego, jeżeli wykazano, że nie mogą być one ściągnięte od zobowiązanego.
1. Celem przepisów art. 31 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ jest doprowadzenie do wykonania orzeczenia Sądu przez wydanie w sprawie przez uprawniony organ decyzji administracyjnej, a tym samym załatwienie sprawy, o czym stanowi art. 104 par. 1 Kpa. W przypadku uchylenia przez Sąd administracyjny zaskarżonej decyzji zachodzi potrzeba
Właściciel działki sąsiadując z nieruchomością /a więc nie z sąsiednią działką/ na której ma być wzniesiony obiekt budowlany jest stroną postępowania tylko wtedy, gdy projektowany obiekt budowlany może oddziaływać niekorzystnie na jego uzasadnione interesy, a szczególnie gdy projektowany obiekt ograniczy zabudowę jego działki.
Stosownie do dyspozycji art. 170 Kpa odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciwko decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wykazywać dowody uzasadniające to żądanie. Zatem w tym postępowaniu odwołanie nie może być prostym wyrazem niezadowolenia strony z decyzji, ale musi spełniać wymogi określone wyżej przytoczonym przepisem.
1. Jeżeli organ podatkowy wyprowadził określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego z posiadanej dokumentacji urzędowej, to skuteczne ich zakwestionowanie wymaga przeprowadzenia stosownego kontrdowodu z inicjatywy strony toczącego się postępowania. 2. Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów /CMR/ sporządzonej w Genewie 19 maja 1956 r. /Dz.U. 1962 nr 49 poz. 238/ nie zawiera
Wstrzymanie wykonalności decyzji przez organ odwoławczy na wniosek podatnika /art. 173 par. 1 Kpa/ lub z mocy prawa /art. 173 par. 2 w zw. z art. 172 Kpa/ w przypadku niezałatwienia odwołania przez organ odwoławczy w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania odwołania /nie od dnia wniesienia odwołania przez podatnika/ - nie daje podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego, gdyż zobowiązanie podatkowe
Członkowie wspólnoty samorządowej mogą decydować w drodze referendum o takich sprawach dotyczących tej wspólnoty, które mieszczą się w zakresie zadań i kompetencji jednostki samorządu terytorialnego, której mieszkańcy są członkami.