Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 20 lipca 2023 r., sygn. II SA/Wr 26/23
W przypadku interpretacji podatkowych, uzasadnienie stanowiska organu powinno być na tyle wyczerpujące i konkretne, by umożliwiło wnioskodawcy jednoznaczne zrozumienie, na jakiej podstawie prawnej organ podjął swoją decyzję. Hipotetyczne przypuszczenia i brak merytorycznej oceny stanowiska wnioskodawcy, jak i zastosowanych przepisów prawa, nie spełniają wymogów prawidłowego uzasadnienia interpretacji
Osoba należycie dbająca o swoje interesy powinna zabezpieczyć sposób odbioru korespondencji i przekazywania jej o tym informacji. Zgodnie z art. 41 Kodeksu postępowania administracyjnego w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu, a zaniedbanie tego obowiązku sprawia, że doręczenie pisma pod
Stwierdzenie nieważności decyzji ze względu na wcześniejsze rozstrzygnięcie tej samej sprawy decyzją jest możliwe tylko wówczas, gdy w przypadku obu spraw mamy do czynienia z tożsamością sprawy, a więc tym samym stanem faktycznym i tym samym stanem prawnym.
Postępowanie nieważnościowe w prawie administracyjnym jest środkiem o ograniczonym zakresie, służącym wyłącznie ocenie, czy w świetle materiału dowodowego zebranego w pierwotnym postępowaniu, decyzja administracyjna jest dotknięta wadami kwalifikowanymi, określonymi w art. 156 § 1 k.p.a., które mogłyby prowadzić do stwierdzenia jej nieważności.
Szczególne znaczenie ma prawidłowe udokumentowanie ponoszonych kosztów, umożliwia to bowiem ustalenie, czy spełnione zostały ustawowe przesłanki pozwalające uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy podatkowej. Obowiązek ten spoczywa na podatniku, to on bowiem dokonuje określonych wydatków i zaliczając je do kosztów uzyskania przychodów, pomniejsza podstawę opodatkowania