Wyrok WSA w Łodzi z dnia 31 stycznia 2023 r., sygn. III SA/Łd 720/22
Zastosowanie przepisu art. 138 § 2 K.p.a. uwarunkowane jest dwiema przesłankami procesowymi. Pierwsza z nich polega na tym, że doszło do naruszenia przepisów postępowania w trakcie postępowania zakończonego decyzją organu pierwszej instancji, druga natomiast sprowadza się do tego, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.
Rozstrzygnięcie jest jednym z najważniejszych składników decyzji. Wynika to z władczego charakteru tego aktu administracyjnego, który kształtuje prawa i obowiązki strony, i który musi w związku z tym być jednoznaczny i precyzyjny. Obowiązek taki wynika z podstawowych zasad postępowania administracyjnego, w tym zasady praworządności zawartej w art. 6 k.p.a. i zasady pogłębiania zaufania do organów państwa
Koszty postępowania sądowego są inną wierzytelnością pieniężną w rozumieniu art. 1a pkt 12 lit. a tiret piąte w zw. z art. 89 u.p.e.a.
Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ administracji jest zobowiązany do zawieszenia postępowania, jeśli rozstrzygnięcie sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd, nawet jeśli wnioskodawca nie wskazał konkretnej podstawy prawnej w swoim wniosku.
Przez zagadnienie wstępne rozumie się zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd, i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracji. Od zagadnienia wstępnego zależy zatem sama możliwość
Potwierdzenie odbioru przesyłki, jako wypełnione prawidłowo, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 k.p.a., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism.
Administracyjne organy egzekucyjne są zobowiązane do działania na podstawie obowiązujących przepisów prawa, co wyraża się w braku możliwości niedochodzenia kosztów egzekucyjnych, na które składa się również opłata manipulacyjna, gdyż może być to zakwalifikowane jako naruszenie dyscypliny finansów publicznych.
Administracyjne organy egzekucyjne są zobowiązane do działania na podstawie obowiązujących przepisów prawa, co wyraża się w braku możliwości niedochodzenia kosztów egzekucyjnych, na które składa się również opłata manipulacyjna, gdyż może być to zakwalifikowane jako naruszenie dyscypliny finansów publicznych.
Wniesienie zarzutów po terminie, o którym mowa w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. stanowi podstawę do odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.
Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania jest aktem formalnym (nie merytorycznym), co oznacza, że organ administracji publicznej nie prowadzi postępowania administracyjnego. Z tego względu w postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie gromadzi dowodów, na podstawie których ustala się stan faktyczny, nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania, lecz ogranicza