Wyrok NSA z dnia 16 lutego 1995 r., sygn. SA/Po 2421-2422/94
Termin wskazany w art. 20 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./ ma charakter terminu o jakim mowa w rozdziale 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie będąc terminem prawa materialnego, bowiem dotyczy czynności z zakresu postępowania administracyjnego a mianowicie rejestracji w urzędzie pracy. Wobec tego termin taki może
Nauczyciel, z którym na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r., Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 3, poz. 19 ze zm.) rozwiązano stosunek pracy za wypowiedzeniem, nie ma prawa do odprawy określonej w art. 20 ust. 2 tejże ustawy.
1. Wobec braku expressis verbis definicji stypendium naukowego, o naukowym charakterze stypendium winien każdorazowo decydować cel i rodzaj działalności stypendysty, nie zaś formalna nazwa stypendium /art. 21 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./. 2. Ciężar dowodu na okoliczność, że w konkretnym przypadku stypendium
Gdy poborowy, będący właścicielem gospodarstwa rolnego, prowadzi jednocześnie inną, nierolniczą działalność gospodarczą, komisje poborowe mogą odmówić jego żądaniu odroczenia służby wojskowej ze względu na prowadzenie gospodarstwa rolnego, jeżeli charakter i rozmiar pozarolniczej działalności gospodarczej poborowego wyłączają możliwość osobistego, stałego prowadzenia gospodarstwa, a w szczególności
Do ustalenia opłat, w przypadku przyłączenia odnogi sieci wodociągowej wybudowanej na własny koszt przez właścicieli i użytkowników wieczystych do wybudowanej wcześniej na koszt Skarbu Państwa sieci wodociągowej oraz innych urządzeń zaopatrujących w wodę, mają zastosowanie przepisy par. 4 i par. 6 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 1986 r. w sprawie urządzeń zaopatrzenia w wodę i
W przypadku zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, która w myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz. 191 ze zm./ stała się własnością gminy, poprzedni właściciel nieruchomości lub jego następca prawny zobowiązany jest zwrócić na rzecz gminy zrewaloryzowane odszkodowanie.
W razie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez naczelny organ administracji państwowej /art. 127 par. 3 Kpa/ skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tę samą decyzję, co objęta wnioskiem, jest niedopuszczalna. Niedopuszczalny jest również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję, której omawiany wniosek dotyczy.
Nie może być uznany za stronę postępowania komunalizacyjnego podmiot, który na podstawie umowy użyczenia zawartej po dniu 27 maja 1990 r. uzyskał władanie nieruchomością. Jego prawa do nieruchomości określają postanowienia umowy oraz przepisy kodeksu cywilnego, natomiast nie rozstrzyga o nich deklaratoryjna decyzja wydana w trybie art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające
Organ orzekający w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych /odsetek za zwłokę/ może merytorycznie wypowiadać się w tym przedmiocie jedynie wtedy, gdy zaległość istnieje w chwili podjęcia decyzji, a w sytuacji, gdy zaległość już nie istnieje organ orzekający powinien na podstawie art. 105 par. 1 Kpa postępowanie umorzyć, jako bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 115 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne /Dz.U. nr 38 poz. 230 ze zm./ członek spółki wodnej obowiązany jest do wnoszenia na jej rzecz m.in. składek. Składka ta nie jest darowizną /na cele ochrony środowiska/ w rozumieniu art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady
Ustalenia organu administracji, że w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wydanie decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości /art. 69 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ nie daje podstawy do umorzenia postępowania. Umorzenie postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości w sytuacji, gdy istnieją podstawy
Zgodnie z art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym /t.j. Dz.U. 1991 nr 109 poz. 470 ze zm./ ostateczne decyzje wydane w ogólnym postępowaniu administracyjnym z zastosowaniem przepisu prawnego, który w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego jako sprzeczny z Konstytucją lub aktem ustawodawczym został zmieniony lub uchylony, lub utracił moc, uznaje się za nieważne
1. Skarga dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu może być uzupełniona lub poprawiona wyłącznie na wezwanie sądu administracyjnego. Stąd taka skarga nie może być podstawą do wydania decyzji w trybie art. 200 par. 2 Kpa i winna ona być przedstawiona przez organ wymieniony w art. 200 par. 1 Kpa sądowi administracyjnemu zgodnie ze zdaniem pierwszym art. 200 par. 1 Kpa
Przyznawanie zasiłków celowych należy do zadań własnych gmin, w ramach których organy gminy są zobowiązane zaspokoić najbardziej pilne i konieczne potrzeby jej mieszkańców. Możliwość zaspokojenia tych potrzeb jest niewątpliwie determinowana posiadanymi przez gminę środkami pieniężnymi. Nie może ona dać więcej niż posiada. W sytuacji, kiedy środki są ograniczone, a potrzebujących wielu, jest rzeczą
Składana deklaracja VAT-7 wykazująca wysokie odliczenie podatku naliczonego od podatku należnego obliguje urząd skarbowy do przeprowadzenia dokładnej kontroli zarówno pod względem formalnym, jak i merytorycznym przed dokonaniem zwrotu podatku.
Przez zapis /jego zmianę/ w ewidencji gruntów nie można ustanawiać lub pozbawiać kogoś własności, ma on bowiem charakter wyłącznie techniczno-deklaratoryjny. Z ewidencji gruntów jako zbioru informacji wynika, iż dokonywanie w nim zmian nie może rozstrzygać o prawie własności ani przedmiocie własności. Te kwestie są przesądzone w innych postępowaniach. Dane w ewidencji mają być jedynie odzwierciedleniem
Rozszerzenie wniosku w przedmiocie zwrotu majątku związkowego, utraconego w wyniku wprowadzenia stanu wojennego, przez wskazanie nowego podmiotu, przeciwko któremu wnioskodawca chce dochodzić swego roszczenia, po dniu 31 grudnia 1991 r. jest prawnie bezskuteczne /art. 10 ustawy z dnia 25 października 1990 r. o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia
1. Skoro zgodnie z art. 202 par. 2 zdanie drugie Kpa organ może w terminie 30 dni w trybie autokontroli, uznając skargę za słuszną w całości, zmienić lub uchylić decyzję na zasadach określonych w art. 207 par. 2 Kpa, to jest w przypadku "lżejszych" uchybień prawa materialnego, czy też procesowego, w stosunku do uchybień przewidzianych w art. 207 par. 3 Kpa, to zgodnie z zasadą rozumowania ad maiori
Grunty rolne Państwowego Funduszu Ziemi, nawet jeśli nie zostały jeszcze przekazane decyzją wojewody Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w trybie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 107 poz. 464 ze zm./ nie mogą być objęte komunalizacją na podstawie ustawy z dnia 10 maja 1990 r.
Termin określony w art. 10 ustawy z dnia 25 października 1990 r. o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego /Dz.U. 1991 nr 4 poz. 17/ ma charakter materialnoprawny i nie podlega przywróceniu.