Wyrok SN z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. III CSK 75/10
Nietezowany
Objęcie nieruchomości w posiadanie w związku z podjęciem przez Radę Ministrów samoistnej uchwały o odpłatnym przekazaniu nieruchomości, nie pozwala na przypisanie wnioskodawcy statusu posiadacza nieruchomości w dobrej wierze.
Roszczenie przewidziane w art. 76 ust. 1 prawa wekslowego z dnia 28 kwietnia 1936 r. (Dz. U. Nr 37, poz. 42 ze zm.) nie jest roszczeniem wekslowym. Do roszczenia tego nie ma zastosowania przepis art. 409 k.c.
Można przyjąć, że odpowiedzialność za stworzenie/akceptowanie warunków pracy, które doprowadziły powódkę do zarażenia prątkami gruźlicy i naraziły ją na cierpienia związane z zagrożeniem zdrowia oraz na niekorzystne przeżycia psychiczne, kształtowałaby się na zasadzie odpowiedzialności nie z czynu niedozwolonego, lecz miałaby charakter kontraktowy - zadośćuczynienia za krzywdę na zasadzie odpowiedniego
Swoboda wypowiedzi, jako filar demokratycznego życia społecznego nie usprawiedliwia naruszenie dóbr osobistych przez przekazywanie informacji niezgodnych rzeczywistością, czy też bezpodstawnie krzywdzących ocen, nawet gdyby istniał spór pomiędzy podmiotem wypowiadającym się i wymienianym przez niego. Za dozwolone uznać można przekazywanie przez polityków informacji i poglądów, które obrażają, czy oburzają
Przepis art. 5 k.c. nie może stanowić podstawy nieuwzględnienia zarzutu nieważności testamentu z powodu sporządzenia go w stanie wyłączającym świadome i swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli.
Jeżeli nie ma stanowiącej współwłasność nieruchomości gruntowej, nie ma podstaw do rozważań, w jaki sposób powinien nastąpić podział budynku usytuowanego na gruncie.
Uzasadnieniem legitymacji do złożenia wniosku przewidzianego w art. 679 k.p.c. jest istnienie rzeczywistego, o charakterze obiektywnym interesu prawnego.
Niewykonanie lub niewłaściwe wykonanie pisemnej umowy "deweloperskiej" daje kontrahentowi możliwość dochodzenia roszczeń odszkodowawczych od dewelopera na podstawie art. 471 k.c.
Przez użyte w artykule 1039 § 1 k.c. określenie „darowizna” należy rozumieć wszelkie przysporzenia dokonane pod tytułem darmym, które za życia spadkodawcy przeszły z jego majątku do majątku spadkobiercy i stały się własnością tego ostatniego. Zaliczeniu podlegają więc także inne korzyści, jakie nieodpłatnie otrzymał spadkobierca od spadkodawcy - w tym nieformalna darowizna np. darowizna nieruchomości
Zastrzeżenie w umowie obowiązku zapłaty kary umownej na wypadek odstąpienia przez jedną ze stron od umowy nie oznacza, iz strony przewidziały jednocześnie umowne prawo odstąpienia. Zastrzeżenie prawa odstąpienia nieograniczone terminem jest bowiem nieważne (art. 58 § 1 i 3 k.c.) i nie wywołuje żadnego skutku prawnego.
Chociaż dominuje pogląd, iż sama nieekwiwalentość świadczeń nie stanowi dostatecznej przesłanki uznania umowy (ugody) za nieważną, to - przy ocenie zgodności czynności prawnej (ugody) z zasadami współżycia społecznego - nie można pomijać przyczyny, które do jej zawarcia doprowadziły i okoliczności towarzyszących.
Skoro znaczne pogorszenie sytuacji życiowej w rozumieniu art. 446 § 3 k.c. obejmuje nieuchwytne i trudne do wyliczenia szkody polegające nie tylko na pogorszeniu sytuacji materialnej, ale i na utracie realnej możliwości polepszenia, a niekiedy nawet ustabilizowania szeroko rozumianej sytuacji życiowej, to zrozumiałe jest, że takie szkody nie dają się ściśle matematycznie wyliczyć. Trudności te usprawiedliwiały
Brak określenia w umowie o oddaniu gruntu w użytkowanie wieczyste sposobu korzystania z gruntu wyłącza możliwość rozwiązania takiej umowy na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 240 k.c.
Aczkolwiek każdy z małżonków może samodzielnie wykonywać zarząd majątkiem wspólnym, to jedynie w zakresie czynności zwykłego zarządu, natomiast do dokonania czynności przekraczających ten zakres, potrzebna jest zgoda drugiego małżonka (art. 36 § 2 k.r.i.o.p.). Dla odróżnienia czynności zwykłego zarządu majątkiem wspólnym od czynności przekraczających ten zarząd istotne znaczenie mają rozmiar i charakter
Przez istnienie obawy rychłej śmierci [art. 952 k.c.] należy rozumieć poczucie testatora o rychliwym zgonie, oparte na rzeczywistych zdarzeniach, zagrażających bezpośrednio życiu. Sam stan chorobowy nieuchronne prowadzący do śmierci jest niewystarczający do przyjęcia przesłanki rychłej śmierci, jeżeli nie nastąpiło zdarzenie nagłe, które go wywołało.
1. Powiat może odpowiadać za naruszenie dóbr osobistych innych osób (fizycznych lub prawnych), którego dopucił się jego organ. 2. Starosta formułujšc w wypowiedziach prasowych opinię dotyczšcš powódki, naruszył odpowiednie proporcje pomiędzy dopuszczonš przez prawo w interesie publicznym krytykš jej poczynań, a zakresem ochrony jej dóbr osobistych. Nawet negatywna (subiektywnie) ocena zachowania powódki
1. Pomiędzy małżonkami na podstawie art. 27 k.r.o. istnieje obowiązek alimentacyjny o charakterze bezwzględnym i nie uchyla go zdolność małżonka do samodzielnego utrzymania się z pracy zarobkowej lub prowadzonej działalności gospodarczej, co kwalifikuje małżonków do kręgu osób uprawnionych z art. 446 § 2 zdanie pierwsze k.c. 2. Sam ból, poczucie osamotnienia, krzywdy i zawiedzionych nadziei po śmierci
Sąd może miarkować zbyt wygórowane odszkodowania, nawet jeśli były one zagwarantowane w pakiecie socjalnym, jeśli są one sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Zadośćuczynienie przewidziane w przepisach art. 24 k.c. i art. 448 k.c. ma wypełnić przede wszystkim funkcję kompensacyjną, a jej zrealizowanie wymaga, by wysokość zadośćuczynienia nie była symboliczna lecz satysfakcjonująca dla poszkodowanego, a więc ekonomicznie odczuwalna. Zadośćuczynienie nie spełnia zaś funkcji „represyjno-prewencyjnej” - prewencyjne i represyjne oddziaływanie na dłużnika powinno
Zobowiązanie podatkowe nie jest zobowiązaniem cywilnoprawnym, a sprawy dotyczące tych zobowiązań, z oczywistych względów, nie są „sprawami cywilnymi” w rozumieniu art. 1 k.p.c. W konsekwencji, sądy cywilne nie posiadają kompetencji do kontroli rozstrzygnięć wydawanych przez organy podatkowe ani też kompetencji do wiążącego orzekania w sprawach wymagających aktu tych organów.
O przyczynieniu się poszkodowanego [art. 362 k.c.] można mówić jedynie wtedy, gdy jego zachowanie jest współprzyczyną powstania lub zwiększenia szkody, za którą ponosi odpowiedzialność inna osoba. Nie może być to zatem przyczyna wyłączna, bo wówczas sam poszkodowany jest sprawcą szkody. Dlatego nie można ustalić przyczynienia się poszkodowanej do powstania szkody w 100% i jednocześnie uznać, że zachowanie
Orzeczenie zawierające wytyk [na podstawie art. 40 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych] adresowane jest do sądu i nie odnosi się do sfery indywidualnych wolności i praw sędziego, który wydał uchylone przez sąd wyższej instancji orzeczenie. Dlatego nie dochodzi do naruszenia dobra osobistego sędziego w razie wyrażenia przez sąd odwoławczy negatywnej oceny sposobu interpretowania i stosowania
Wpis do księgi wieczystej ma moc wsteczną od dnia złożenia wniosku o wpis. Jednak art. 29 u.k.w.h. dotyczy mocy wstecznej wpisów w już założonych księgach wieczystych i nie może mieć zastosowania do ochrony nabywcy na podstawie art. 5 u.k.w.h.