Postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2024 r., sygn. II GZ 173/24
Podobieństwo oznaczeń towarowych, nawet gdy różnice graficzne występują, oraz komplementarność usług oznaczanych tymi znakami, mogą prowadzić do wprowadzenia w błąd przeciętnego konsumenta co do pochodzenia towarów lub usług, co stanowi podstawę do odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy.
Decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być zmieniona lub uchylona na podstawie art. 155 kpa tylko wtedy, gdy nie sprzeciwiają się temu przepisy szczególne, a zmiana lub uchylenie decyzji nie mogą prowadzić do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy zakończonej tą decyzją.
W przypadku szeroko zaklasyfikowanych kategorii towarów związanych z odzieżą, dowód rzeczywistego używania znaku towarowego obejmującego te kategorie, musi być przedstawiony w sposób wyczerpujący, a ocena tych dowodów musi uwzględniać różnorodność funkcji i cech odzieży oraz realia rynkowe.