Wyrok NSA z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. II OSK 1678/10
1) prawo przedmiotowe nie wyklucza generalnie żadnej prawnej formy działania administracji publicznej z katalogu form dostępnych dla Wójta Gminy. W każdym przypadku rozstrzygające znaczenia ma szczegółowa podstawa prawna czynności podejmowanej przez wójta gminy. Dlatego nie ma oparcia w prawie przedmiotowy ani alternatywa rozłączna ("wójt wydaje albo decyzję, albo zarządzenie"), a tym bardziej nie
1. Pracownik samorządowy jednostki organizacyjnej miasta stołecznego Warszawy wymienionej w art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz.U. Nr 41, poz. 361 ze zm.), stawał się z mocy prawa z dniem wejścia w życie ustawy pracownikiem Urzędu miasta stołecznego Warszawy, a ewentualne wygaśnięcie tego stosunku pracy mogło nastąpić dopiero w razie niezaproponowania
Funkcjonariuszem publicznym w rozumieniu art. 115 § 11 pkt 4 k.k. jest pracownik samorządu terytorialnego w ujęciu określonym w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, Dz. U. Nr 223, poz. 1458 (poprzednio ustawa z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych, Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.), o ile nie pełni wyłącznie funkcji usługowych.
Wychowawca zatrudniony w placówce opiekuńczo - wychowawczej, podlegający ustawie z dnia 21 listopada 2008r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458), na mocy art. 35 ust. 2 tej ustawy ma od dnia 1 stycznia 2009 r. prawo do połowy wynagrodzenia w okresie zawieszenia w pełnieniu obowiązków służbowych na podstawie art. 87a ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (jednolity tekst
Pracownik samorządowy, który w trybie art. 53 § 5 k.p. zgłosił swój powrót do pracy po ustaniu niezdolności do pracy wskutek choroby i po wykorzystaniu prawa do zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego, już po ogłoszeniu otwartego i konkurencyjnego naboru na wolne stanowisko urzędnicze, może być ponownie zatrudniony tylko w ramach tej procedury (art. 3a-3e ustawy z dnia 22 marca 1990 r
Sam fakt świadczenia pracy dla innego pracodawcy nie tamuje możliwości wykonywania pracy na rzecz innych podmiotów. Gdyby praca w systemie „dwuetatowym' (bez względu na rodzaj drugiego stosunku łączącego osoby z uprawnieniami w przyszłości z Wykonawcą) okazała się niemożliwa (bez względu z jakiego powodu), osoby te mogą zupełnie zrezygnować z pracy u dotychczasowego pracodawcy i całkowicie poświęcić
Obowiązek rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem samorządowym skazanym prawomocnie za przestępstwo umyślne
W przypadku wypowiedzenia z powodu reorganizacji urzędu gminy stosunku pracy komendantowi straży gminnej, będącemu mianowanym pracownikiem samorządowym, pracodawca nie ma obowiązku zasięgania opinii komendanta wojewódzkiego policji dotyczącej odwołania komendanta straży ze stanowiska (art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych, jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r.
Przepis art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (jednolity tekst: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.) nie stanowi podstawy pozbawienie pracownika samorządowego prawa do odprawy emerytalnej przewidzianej w art. 21 ust. 1 zdanie pierwsze tej ustawy, jeżeli pracownik nabył prawo do emerytury nauczycielskiej, na którą przeszedł po ustaniu stosunku pracy u pracodawcy
Stosunek pracy na stanowisku kierownika urzędu stanu cywilnego nie może być nawiązany na podstawie powołania w rozumieniu art. 68 k.p. Kierownik urzędu stanu cywilnego może być zatrudniony na podstawie mianowania albo na podstawie umowy o pracę, w zależności od tego, jaką podstawę jego zatrudnienia przewiduje statut gminy (art. 2 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych
Czynności z zakresu prawa pracy wobec kierownika gminnej jednostki organizacyjnej dokonuje organ gminy (burmistrz), a więc posiada on również uprawnienie do działania w tym zakresie za tę jednostkę (w jej imieniu) w toczącym się przeciwko niej postępowaniu sądowym, w tym do udzielenia pełnomocnictwa procesowego (art. 31 § 1 k.p. w związku z art. 4 ust. 2a ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach