Wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2007 r., sygn. VI SA/Wa 1592/06
Wykonywanie czynności doradztwa podatkowego, o którym stanowi art. 86 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym /Dz.U. 2002 nr 9 poz. 86 ze zm./ odnosi się do zawodowego wykonywania czynności określonych w art. 2 ust. 1 tej ustawy.
1. Sam fakt zawarcia umowy i wypłata wynagrodzenia nie są wystarczające do zaliczenia wydatków z tytułu usług doradztwa do kosztów uzyskania przychodów. 2. Jeżeli powodu niewłaściwego udokumentowania podatnik nie może zaliczyć wydatków do kosztów, nie może również odliczyć podatku należnego.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych nie miała prawa określić wzoru pełnomocnictwa, którego doradcy podatkowemu może udzielić klient. O możliwości podpisania i złożenia deklaracji za podatnika będzie decydować ocena, czy taka była w konkretnym przypadku wola ustawodawcy. Może to oznaczać, że w praktyce o podpisie będzie decydować organ podatkowy. W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym
1. Regulacja ustawowa zawarta w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym /t.j. Dz.U. 2002 nr 9 poz. 86 ze zm./ przewiduje jedynie sporządzanie wymienionych w tym przepisie dokumentów i pomoc w tym samym zakresie. Użyty w tym przepisie termin "sporządzanie" nie obejmuje podpisywania zeznania podatkowego przez doradcę podatkowego zamiast osób wymienionych w cytowanym
Artykuł 56 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym /t.j. Dz.U. 2002 nr 9 poz. 86 ze zm./ nie upoważnia Krajowej Rady Doradców Podatkowych do przejęcia kompetencji Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych, w okresach pomiędzy kolejnymi Zjazdami, lecz wyznacza Radzie własne zadania szczegółowo określone w art. 56 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym. Krajowa Rada Doradców Podatkowych
Doradca podatkowy nie jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach celnych /art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 oraz art. 41 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym - Dz.U. 2002 nr 9 poz. 86/.
Krajowa Rada Doradców Podatkowych nie może burzyć struktur samorządowych, utworzonych uchwałami zjazdu i statutem, ani powoływać innych tam, gdzie tego nie uregulowano lub uregulowano źle.