Wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 maja 2024 r., sygn. I SA/Łd 185/24
Zasadność twierdzenia, że organ podatkowy naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 191 Ordynacji podatkowej, wymaga wykazania, że uchybił on zasadom logicznego rozumowania, wiedzy lub doświadczenia życiowego. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie strony o innej, niż przyjął organ, wadze poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena dokonana przez organ.
Zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach wydane na podstawie art. 306b § 2 Ordynacji podatkowej powinno wynikać z ewidencji i rejestrów posiadanych przez organ. Organ podatkowy może przeprowadzić niezbędne postępowanie wyjaśniające przed wydaniem zaświadczenia, jednak nie ma obowiązku ani kompetencji do rozstrzygania kwestii spornych, ani ustalania przedawnienia zobowiązań podatkowych.
Podatek od towarów i usług w zakresie uznania założonej przez spadkobierców spółki z o.o. za następcę prawnego przedsiębiorstwa w spadku i przejęcia przez nią ogółu praw i obowiązków prawnopodatkowych przedsiębiorstwa w spadku oraz wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, przeniesienia całego majątku przedsiębiorstwa spadkodawcy na rzecz powstałej spółki z o.o.
Zasadność twierdzenia, że organ podatkowy naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 191 Ordynacji podatkowej, wymaga wykazania, że uchybił on zasadom logicznego rozumowania, wiedzy lub doświadczenia życiowego. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie strony o innej, niż przyjął organ, wadze poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena dokonana przez organ.
Wszczęcie postępowania karnego skarbowego na krótko przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, bez rzeczywistego gromadzenia dowodów w celu wykazania przestępstwa, może być uznane za działanie instrumentalne, niewpływające na skuteczne zawieszenie biegu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej.