ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 4 maja 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa
Ustawodawca upoważnił organy podatkowe do orzekania o "ulgach" w ramach tak zwanego uznania administracyjnego, pozostawiając organom ocenę, w konkretnej sprawie, okoliczności uzasadniających zarówno rozłożenie na raty jak i umorzenie oraz ich zakres.
Miejsce prowadzenia działalności gospodarczej przez stronę może być uznane za jej miejsce pracy, w którym można doręczyć skierowane do niej pismo.
Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ gdy podatnik nie zapłacił w całości lub w części podatku lub wykazał w deklaracji podatek w wysokości niższej, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zaległości podatkowej.
Dodatkowe zobowiązanie podatkowe powstaje z chwilą doręczenia decyzji w przedmiocie jego ustalenia. Ma więc ona charakter konstytutywny /art. 21 par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./. Skutkiem konstytutywnego charakteru prawnego decyzji dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, jest zastosowanie do tego zobowiązania trzyletniego
Przepis art. 230 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ nie wyklucza sytuacji, gdy organ odwoławczy określił dochód z jednego tytułu w kwocie wyższej niż organ pierwszej instancji, natomiast całość zobowiązania podatkowego i podstawy opodatkowania, wynikająca z decyzji organu drugiej instancji, będzie niższa niż określona w decyzji organu pierwszej
Uwzględnienie wniosku podatnika o rozłożenie zapłaty podatku czy zaległości podatkowej na raty co do zasady oczywiście nie stwarza po stronie organu obowiązku rozłożenia podatku /zaległości/ na taką liczbę rat, jaką proponuje podatnik. W każdym jednak razie organ powinien przeprowadzić dokładną analizę stanu materialnego podatnika w celu rozłożenia zapłaty podatku /zaległości podatkowej/ na taką liczbę
1. Umorzenie zaległości podatkowej będzie uzasadnione jedynie w takich wypadkach, które zostały spowodowane działaniem czynników, na które podatnik nie może mieć wpływu i które są niezależne od sposobu jego postępowania. 2. Podatnik, zlecając prowadzenie niektórych spraw swojej firmy innej osobie, nie może zwolnić się od odpowiedzialności za skutki podatkowe obciążające go jako osobę prowadzącą działalność