Zmiany w Ordynacji podatkowej
1. Odpowiedź na skargę nie może być traktowana jako uzupełnienie uzasadnienia decyzji. 2. Podczas rozpatrywania wniosku o umorzeniu całości zaległości podatkowych /lub samych odsetek/ w oparciu art. 67 par. 1 i par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, organ orzekający, tak jak i organ odwoławczy, mają obowiązek wzięcia pod uwagę sytuację podatnika
Decyzja w sprawie umorzenia zaległości podatkowych jest decyzją uznaniową tzn. pozostawiającą organom podatkowym możliwość wyboru konsekwencji prawnych. W myśl tego przepisu w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy na wniosek podatnika, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe lub odsetki za zwłokę.
Przepis art. 213 par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ stanowi wprost jedynie o tym, że w drodze decyzji następuje uzupełnienie lub sprostowanie doręczonej stronie decyzji wydanej w sprawie, to jednak ze względu na skutki, o jakich mowa w art. 213 par. 3 Ordynacji podatkowej za uzasadnioną uznać należy tezę, iż formy decyzji wymaga też negatywne
Wprawdzie Inspektor Kontroli Skarbowej nie jest organem podatkowym, to jednak w określonym prawem zakresie przysługują mu uprawnienia organu podatkowego i odnosi się to również, wobec jednoznacznej treści art. 318 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, do art. 193 tejże ustawy. Oznacza to, iż art. 193 ust. 6 Ordynacji podatkowej ma zastosowanie do Inspektora
Przyznana Ministrowi Finansów w art. 61 par. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ kompetencja do określenia w drodze rozporządzenia zapłaty niektórych podatków papierami wartościowymi, szczegółowych zasad stosowania tej formy zapłaty oraz terminów dokonania zapłaty w tej formie - jest uprawnieniem prawotwórczym, realizowanym w odniesieniu do generalnie
Art. 53 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ nakazuje na równi z zaległością podatkową traktować taki zwrot podatku, który podatnik otrzymał nienależnie, a nie taki, który jedynie nienależnie deklarował.
Przed dniem 16.05.1993 r., kiedy to weszła w życie kolejna nowelizacja ustawy o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 28 poz. 127/, nie było podstawy prawnej do wydania decyzji w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności podatkowej na wspólnika spółki z. o.o. Natomiast odpowiedzialność członka zarządu takiej spółki była i jest uzależniona od bezskuteczności egzekucji przeciwko spółce, stosownie
Wznowienie postępowania jest instytucją proceduralną, która ma na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia takiej sprawy, w której została już wydana decyzja ostateczna. Prawodawca wymienia w art. 240 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ przesłanki wznowienia
Na podstawie art. 200 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ strona ma prawo wypowiedzieć się w przedmiocie całego materiału dowodowego zgromadzonego w danej sprawie podatkowej, niezależnie od tego, w jakiej fazie jej załatwiania został on zebrany, oraz przez który organ podatkowy: pierwszej czy drugiej instancji. Obowiązek wyznaczenia stronie
Złożenie deklaracji VAT-7 z wykazaną kwotą do zwrotu różnicy podatku od towarów i usług nie jest żądaniem strony wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 165 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./. Niezbędne jest w sytuacji, kiedy organ podatkowy uzna, że zachodzi konieczność badania zasadności zwrotu, wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania
Wystąpienie nadpłaty nie daje podatnikowi swobody w dysponowaniu nią, skoro przepis art. 75 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ stanowi, że nadpłaty podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych.