Orzeczenie
Wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. II SA/Bd 938/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu dniu [...] grudnia 2012 r w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi C. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 czerwca 2011 r. C. K. wystąpiła do Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. (dalej także: "Kierownik Urzędu") o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej ostateczną decyzją z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej. Wnioskodawczyni podkreśliła, że domaga się wydania rozstrzygnięcia na podstawie przepisów prawnych, uwzględniających aktualną nowelizację ustawy o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich oraz art. 154 K.p.a.
Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., na podstawie art. 154 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 2 pkt 2 lit. a, art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 87, poz. 395 z późn.zm.). orzekł o odmowie uchylenia decyzji własnej z dnia [...] r., nr [...] i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] r. nr [...]. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wskazał, że strona domaga się uchylenia, bądź zmiany przedmiotowej w decyzji w trybie 154 § 1 kpa. i nie wykazała, by za uchyleniem decyzji przemawiał interes społeczny lub jej słuszny interes. Organ przytoczył regulację zawartą w art. 1, 2, 3 oraz art. 4 ustawy o świadczeniu pieniężnym (...) i stwierdził, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, iż strona pracowała w m. C. S., w więc w miejscu zamieszkania przed wojną, a także w pobliżu tej miejscowości w N.j W. P. w związku z czym Kierownik Urzędu nie neguje w tym przypadku faktu ciężkiej sytuacji strony podczas wojny, lecz jedynie stwierdza, iż nie został spełniony zawarty w art. 2 pkt 2 lit. b ww. ustawy warunek deportacji do pracy przymusowej.