Orzeczenie
Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. II SA/Po 878/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę; oddala skargę
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 roku, znak [...], Starosta K. na podstawie art. 123, art. 149 § 3 w zw. z art. 145 § 1 i art. 148 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 30 poz. 168) odmówił wznowienia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] września 2005 roku, znak [...], organ ten udzielił S. i J. D. pozwolenia na budowę stacji paliw i auto-gaz ze sklepem i barem, ze zbiornikami na paliwa płynne i na gaz płynny, wraz z kanalizacją deszczową, na nieruchomości położonej w G., oznaczonej nr [...] i [...]. Decyzja ta stała się ostateczna. Następnie decyzją z dnia [...] września 2009 roku, znak [...], Starosta K. zmienił powyższą decyzję o pozwoleniu na budowę w zakresie obejmującym m.in. zmianę podpiwniczenia częściowego na całkowite, zmianę technologii stacji paliw płynnych i autogazu, zmianę powierzchni zabudowy wiaty. Decyzja ta również stała się ostateczna. J. B., właściciel sąsiedniej działki nr [...], złożył w dniu [...] kwietnia 2011 roku wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej powyższą decyzją o pozwoleniu na budowę. We wniosku stwierdził, iż wybudowana stacja paliw jest niezgodna z wydaną przez Burmistrza G. decyzją o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 roku, znak [...], ponieważ nie zostały dotrzymane ustalenia wskazujące, że obszar oddziaływania i ewentualna uciążliwość wywołana przez inwestycję nie może wykraczać poza teren jej lokalizacji oraz że decyzja ta nie rodzi praw do terenu i nie narusza prawa osób trzecich. Nadto stwierdził, że strefa ochronna rozciąga się na teren jego działki nr [...], przy czym zasięg strefy ochronnej został uwidoczniony na załączonej mapie, sporządzonej przez architekta. Skarżący dodał, iż został pominięty w postępowaniu o pozwolenia na budowę stacji paliw i nie otrzymał decyzji o pozwoleniu na budowę. W pismach z dnia [...] maja 2011 roku J. B. oświadczył, iż nie jest mu znana data i treść decyzji o pozwoleniu na budowę ani też data i treść dokumentu, na podstawie którego ustalono strefę ochronną wokół obiektu, naruszającą jego zdaniem prawo własności jego działki oraz wykraczającą poza teren lokalizacji obiektu. Skarżący wyjaśnił, że o fakcie wydania pozwolenia na budowę i istniejących przesłankach do wznowienia postępowania dowiedział się z rozmów przeprowadzonych telefonicznie z pracownikami Starostwa Powiatowego w K. kilka dni przed złożeniem wniosku, ale na te okoliczność nie posiada dowodów. Inwestor S. D. w piśmie z dnia [...] maja 2011 roku podał, iż budowa była prowadzona zgodnie z przepisami budowlanymi. Podniósł, że pełny opis budowy stacji paliw znajdował się na tablicy informacyjnej. Do organu wpłynęły też oświadczenia z dnia [...] maja 2011 roku, kierownika budowy i inspektora nadzoru stwierdzające, że podczas budowy na jej terenie była umieszczona tablica informacyjna. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta K. przekazał pismem z dnia [...] maja 2011 roku do organu uwierzytelnione kopie decyzji z dnia [...] stycznia 2010 roku, znak [...], o pozwoleniu na użytkowanie stacji paliw, wniosku inwestora o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, protokołu kontroli obowiązkowej z dnia [...] stycznia 2010 roku, dziennika budowy, a także oświadczenia kierownika budowy z dnia [...] grudnia 2009 roku o wykonaniu inwestycji zgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia. Starosta K. wskazał następnie, iż zgodnie z art. 148 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 tej ustawy biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. J. B. we wniosku wskazał na przesłankę wznowieniową w postaci braku udziału w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, co oznacza konieczność zbadania w pierwszej kolejności, czy dotrzymany został termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, wynikający z art. 148 § 1 i 2 kpa. W ocenie organu nie można dać wiary oświadczeniom J. B., iż o fakcie wydania o pozwoleniu na budowę dowiedział się dopiero kilka dni przed złożeniem wniosku. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że budowa była realizowana w latach 2007-2009 i na budowie była umieszczona tablica informacyjna budowy. Należy zatem wnioskować, że J. B. jako właściciel sąsiedniej działki miał wiedze o budowie stacji paliw na podstawie pozwolenia na budowę. W konsekwencji J. B. nie dotrzymał terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania wynikającego z przepisu art. 148 § 1 i 2 kpa. Sam fakt uchybienia terminu do złożenia wniosku uzasadnia zatem odmowę wznowienia postępowania. Niezależnie od stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania organ stwierdził, iż skarżący nie był stroną postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ponieważ obszar oddziaływania inwestycji, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89 poz. 414) nie wykracza poza działki przeznaczone pod inwestycję. Tym samym nieruchomości bezpośrednio przylegające do terenu inwestycji nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji, a więc właściciele sąsiednich nieruchomości nie są stronami postępowania w sprawie wydanego pozwolenia na budowę. Ze względu natomiast na to, że sąsiednia działka nr [...] w dniu wydania pozwolenia na budowę była działką niezabudowaną, w odniesieniu do działki tej nie naruszono przepisów rozporządzenia Ministra gospodarki z dnia 20 września 2009 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 98 poz. 1067), a w szczególności § 102 ust. 1 tego aktu wykonawczego. Nie znajduje również uzasadnienia prawnego i faktycznego strefa ochronna i jej zasięg wskazane przez J. B. we wniosku wznowieniowym i na załączonej do wniosku mapie.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right