Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 17 grudnia 2019 r., sygn. III UK 398/18
Sporządzenie protokołu kontroli na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie ma skutków wynikających z informacji udzielanych w formach kwalifikowanych.
Teza od Redakcji
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Beata Gudowska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Halina Kiryło
SSN Krzysztof Rączka
w sprawie z odwołania M. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą G. w Ś. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z udziałem zainteresowanych: J. K., S. B. i I. H., o wysokość podstawy wymiaru składek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 17 grudnia 2019 r., skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 9 kwietnia 2018 r., sygn. akt III AUa (...),
oddala skargę.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w Ś. wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2016 r. oddalił odwołanie M. K., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą G. w Ś, od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w W. z dnia 25 stycznia 2016 r. w przedmiocie ustalenia wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne J. K., S. B. i I. H. Zaskarżoną decyzją dokonano korekty kwot podstawy wymiaru składek deklarowanych przez płatniczkę z potrąceniem "diet i innych należności z tytułu podróży służbowych z tytułu wykonywania pracy w Niemczech" (§ 2 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, jednolity tekst: Dz.U. z 2017 r., poz. 1949) na wynikającą z § 2 ust. pkt 16 rozporządzenia kwotę nie niższą od kwoty prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy, określonego w ustawie budżetowej. W wyniku kontroli przeprowadzonej w okresie od stycznia 2012 r. do grudnia 2014 r. ustalono, że wymienione pracownice nie odbywały podróży służbowych, lecz zostały oddelegowane do pracy w Niemczech. Ich wyjazdy odbywały się na podstawie poświadczenia stosowania ustawodawstwa polskiego i każdorazowo stanowiły wykonywanie zwykłych obowiązków wynikających z zawartych umów, zawsze poza granicami kraju. Nie miały incydentalnego, okazjonalnego charakteru, przez co nie miały charakteru podróży służbowych w rozumieniu art. 77 § 1 k.p.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right