Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 2 czerwca 1998 r. sygn. II UKN 88/98
Sąd drugiej instancji nie narusza art. 232 zdanie drugie KPC w sytuacji, gdy zebrany w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji materiał dowodowy był wystarczający do dokonania niewadliwych ustaleń faktycznych.
Przewodniczący SSN: Maria Mańkowska
Sędziowie SN: Roman Kuczyński, Stefania Szymańska (sprawozdawca)
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 1998 r. sprawy z powództwa Andrzeja G. przeciwko Wojewódzkiemu Sztabowi Wojskowemu w G. o odszkodowanie, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z dnia 23 października 1997 r. [...]
oddalił kasację.
Uzasadnienie
Decyzją z 12 lutego 1996 r. Wojewódzki Sztab Wojskowy w G. odmówił Andrzejowi G. przyznania jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku zaistniałego w dniu 8 lipca 1995 r. z uzasadnieniem, iż zdarzenia tego nie można uznać za wypadek pozostający w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób zawodowych w związku ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 72, poz. 342). W odwołaniu od tej decyzji Andrzej G. utrzymywał, że w dniu 8 lipca 1995 r, tj. w czasie pełnienia zasadniczej służby wojskowej, uległ wypadkowi polegającemu na tym, że będąc w toalecie „za potrzebą fizjologiczną” upadł doznając poważnych urazów głowy. Podkreślił, że wypadek nastąpił nie z jego winy; do służby wojskowej skierowany został z kat. A; w dniu wypadku również czuł się dobrze, a wyszedł z wojska jako kaleka; wypadek był zdarzeniem nagłym, nastąpił przy wykonywaniu czynności służbowych, a spowodowany mógł być tym, że w łazience mogło być mokro i mógł się poślizgnąć; w każdym razie nie odczuł przed tym zdarzeniem by zrobiło mu się niedobrze lub słabo. W odpowiedzi na odwołanie wojskowy organ rentowy podtrzymał, że przyczyną wypadku było zasłabnięcie, a więc przyczyna wewnętrzna tkwiąca w organizmie wnioskodawcy. Z tego powodu - z uwagi na brak zewnętrznej przyczyny zdarzenia - nie może być ono uznane za wypadek pozostający w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej.