Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. II FSK 754/15
Okoliczności, o których mowa w przepisie art. 19 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn, takie jak: „wystąpienie zwolnienia od podatku”, „zapłacenie należnego podatku”, czy „wygaśnięcie zobowiązania podatkowego wskutek przedawnienia” należy odnosić zarówno do sprawy administracyjnej prowadzonej w trybie „wydania zaświadczenia”, jak też prowadzonej w trybie „pisemnej zgody” naczelnika urzędu skarbowego.
Teza urzędowa
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędzia WSA (del.) Mirosław Surma, Protokolant Magdalena Siewkowska, po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej G. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 1096/14 w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na sporządzenie aktu darowizny 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz G. S. kwotę 397 (słownie: trzysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1096/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") oddalił skargę G. S. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (dalej: "Dyrektor IS") z dnia 29 stycznia 2014 r. w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na sporządzenie aktu darowizny. Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Z uzasadnienia wyroku WSA wynika, że na mocy dokumentu spadkowego z 12 lipca 2005 r. wydanego przez Sąd Grodzki w Neukölln jedynym spadkobiercą H. G. został Skarżący. Sąd Okręgowy w Warszawie VII Wydział Cywilny Rejestrowy postanowieniem z dnia 19 września 2007 r., sygn. akt VII Co 497/07 potwierdził skuteczność tego orzeczenia na obszarze Polski z wyłączeniem nieruchomości położonych w Polsce. Skarżący zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. o wydanie zgody notariuszowi na sporządzenie aktu darowizny lokalu mieszkalnego położonego w W., ul. K., wchodzącego w skład spadku po zmarłej H. G. na rzecz swojego syna. W odpowiedzi na wezwanie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. (dalej: "NUS") Skarżący dołączył do akt kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie Wydział I Cywilny z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I Ns 70/13 o nabyciu w całości spadku po zmarłej H. G. w zakresie nieruchomości położonych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec powyższego NUS wezwał Skarżącego do złożenia zeznania podatkowego SD-3 o nieruchomościach nabytych tytułem spadku po zmarłej matce. Skarżący poinformował, iż wypełnienie zeznania podatkowego jest niewykonalne z uwagi na dużą ilość wątpliwości, a ponadto z uwagi na obawę, by nie zrodziło się przekonanie, iż coś w ten sposób akceptuje. Do pisma dołączył 2 akty notarialne dotyczące nabycia przez H. G. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w W., ul. K. oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w W., ul. Kr. Skarżący poinformował również, iż zobowiązanie podatkowe z tego tytułu uległo przedawnieniu, ewentualnie z uwagi na brak możliwości rozporządzania swoim mieszkaniem w W., przy ul. Kr., z powodu blokowania go przez lokatora i odmówienia prawa do elementu tego spadku przez Sąd Okręgowy z dnia 19 września 2007 r., obowiązek podatkowy powstał pod rządami nowej ustawy, która zwalnia spadki z obowiązku podatkowego.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right