Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. II FSK 643/11
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Anna Dumas, Sędzia NSA Jerzy Płusa (sprawozdawca), Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, Protokolant Justyna Bluszko-Biernacka, po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 października 2010 r. sygn. akt I SA/Wr 847/10 w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 25 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od T. W. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę 7200 (słownie: siedem tysięcy dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 października 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 847/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę T. W. (dalej jako "Skarżąca"), na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 25 maja 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r.
Przedstawiając w uzasadnieniu powyższego wyroku stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. decyzją z dnia 20 października 2009 r. określił Skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w wysokości 251 240 zł.
Po rozpatrzeniu odwołania Skarżącej Dyrektor Izby Skarbowej wspomnianą na wstępie decyzją z dnia 25 maja 2010 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i określił Skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. w wysokości 247 798 zł. W decyzji tej wskazano, że wyłączenie Skarżącej z opodatkowania w formie karty podatkowej stanowiło uzasadnienie dla określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania. W przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji dokonując wyboru metody oszacowania podstawy opodatkowania w oparciu o art. 23 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), wyjaśnił przesłanki uzasadniające nieskorzystanie z metod oszacowania wymienionych w art. 23 § 3 Ordynacji podatkowej, w tym z metody porównawczej zewnętrznej, wskazując na brak materiału porównawczego koniecznego do zastosowania tej metody. W ocenie organu odwoławczego, nie doszło w sprawie do naruszenia wymienionych w odwołaniu przepisów prawa materialnego i procesowego.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right