Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 25 października 2011 r., sygn. II FSK 919/10
Strona ponosi odpowiedzialność za dobór osób, którymi posługuje się przy prowadzeniu swoich spraw. Trudno w tej sytuacji mówić o nadmiernym rygoryzmie i naruszeniu w związku z tym zasady zaufania określonej w art. 121 § 1 O.p.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Protokolant Dorota Żmijewska, po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej C. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Go 535/09 w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 27 sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od C. sp. z o.o. w W. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 29 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. w sprawie o sygnaturze akt I SA/Go 535/09, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej u.p.p.s.a., oddalił skargę C. sp. z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 27 sierpnia 2009 roku w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy L. z dnia 22 grudnia 2009 roku określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za rok 2005. Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynikało, że Wójt Gminy L. decyzją z dnia 22 grudnia 2009 roku określił skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego co do podatku od nieruchomości za rok 2005, w kwocie 19.605,40 złotych. Decyzję tę doręczono w dniu 30 grudnia 2008 roku, a odebrał ją pracownik spółki, A.Z. zatrudniona na stanowisku księgowej. Skarżąca w terminie przewidzianym ustawą, nie złożyła odwołania od decyzji, natomiast złożyła odwołanie w dniu 9 lipca 2009 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, wskazując jako podstawę art. 162 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 roku Nr 8, poz. 60). W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż osoba uprawniona do reprezentacji spółki, B.D. uzyskała informację o wydaniu decyzji w dniu 3 lipca 2009 roku i natychmiast wezwała pracownika odbierającego korespondencję, A.Z. Oświadczyła ona, że nie informowała o nadesłanych pismach Wójta Gminy L. pracodawcy, a dokumentację zabrała do domu. Powodów swojego działania nie potrafiła wyjaśnić. Co do tych okoliczności pracownik ten złożył oświadczenie, potwierdzając fakt zatajenia korespondencji. Spółka argumentowała, że na skutek powyższych okoliczności nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, nie mogła wiedzieć o decyzji, a tym samym i odwołać się. Tak więc nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2009 roku odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a w uzasadnieniu wskazało, że decyzję odebrał pracownik skarżącej, A.Z., zatrudniona na stanowisku księgowej i upoważniona do odbioru korespondencji. Odnosząc się do twierdzenia skarżącej o braku winy jako przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu organ stwierdził, iż pozytywne rozpoznanie wniosku wymaga nie tylko uprawdopodobnienia braku winy umyślnej ale także niedbalstwa. Organ dodał, że pracownik A.Z. była uprawniona i umocowana do prowadzenia spraw spółki. Skutki nieracjonalnego zachowania pracownika nie mogły natomiast stanowić przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right