Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. II FSK 364/10
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Małgorzta Wolf-Mendecka, Sędzia NSA Grzegorz Borkowski (sprawozdawca), Sędzia NSA Jacek Brolik, Protokolant Agnieszka Sułkowska, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 5 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Go 357/09 w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 21 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
I. Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco:
1. Decyzją z dnia 10 grudnia 2007r. organ pierwszej instancji ustalił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Organ ustalił łączne wydatki skarżącego w 2001 roku na kwotę 86.672,44 złote, a do źródeł pokrycia wydatków organ zaliczył łączną kwotę 33.236,87 złotych.
W związku z twierdzeniem skarżącego o posiadaniu na początku stycznia 2001 roku oszczędności gotówkowych w wysokości 200.000 zł, organ podatkowy dokonał analizy przychodów i wydatków za lata 1990 - 2000, przy uwzględnieniu istnienia ustroju wspólności i rozdzielności majątkowej małżonków, nie uwzględniając po stronie wydatków kosztów związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego. Organ ustalił, że skarżący nie mógł posiadać środków finansowych w latach 1990 - 2000, na pokrycie wydatków lat następnych, ponieważ z wyliczeń wynikało, iż w tych latach skarżący ponosił wydatki przewyższające uzyskane dochody. Zakwestionował też posiadanie przez skarżącego poza systemem bankowym, środków w wysokości 200.000 złotych.
Uznał za niewiarygodne oświadczenia skarżącego o uzyskiwaniu dochodów w wysokości 20.000 i 80.000 złotych ze sprzedaży odpowiednio w 2000 i 2001 roku złotej biżuterii zakupionej w latach 1987-1990 za 25.000 DEM podczas pobytu i pracy na terenie Niemiec. Skarżący nie przedstawił bowiem żadnych wiarygodnych dowodów. Przedłożył jedynie pisemne oświadczenie Pani L.B. o zakupie od skarżącego w 2001 roku złotej biżuterii za kwotę 15.000 DEM, a zeznania świadków co do tej okoliczności były niewiarygodne, bowiem opierały się na wiedzy uzyskanej od innych osób, a nie osobiście.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right