Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. II FSK 1425/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędziowie NSA: Krystyna Nowak, Sędzia WSA del.: Tomasz Kolanowski (sprawozdawca), Protokolant Agnieszka Lipiec, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. sp. z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 czerwca 2006 r. sygn. akt I SA/Bk 78/06 w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 22 grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od K. sp. z o.o. w B. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2006 r., sygn. akt I SA/Bk 78/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę "K." - Spółka z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 22 grudnia 2005 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r.
2. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że skarżąca spółka zaliczyła w ciężar podatkowych kosztów uzyskania przychodów kwotę 1.204.043,09 zł wydatkowaną na nabycie "usług marketingowych" świadczonych przez firmę "R." [...]. Dyrektor Izby Skarbowej skonstatował, że "usługi marketingowe" nie spełniają warunków pozwalających na uznanie ich za koszt podatkowy w rozumieniu art.15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993 r. Nr 106, poz.482 ze zm., zwanej dalej u.p.d.o.p.) z uwagi na występujące wątpliwości, co do rzeczywistego wykonywania opłacanych przez spółkę usług przez podmiot wskazany w treści otrzymywanych faktur oraz przydatności tych usług w prowadzonej przez skarżącą spółkę działalności gospodarczej. Podkreślono, że kontrakty zawierane przez skarżącą spółkę z dostawcami towarów w sposób wyczerpujący regulowały wszelkie zagadnienia związane z procedurą sprzedaży oraz odpowiedzialnością stron za wykonanie postanowień umowy, transport nabytych towarów zapewniony był przez zewnętrznego przewoźnika, zawierane kontrakty nie przewidywały uczestnictwa w ich realizacji podmiotów trzecich, firma "R." nie składała w kraju rejestracji (USA) zeznań podatkowych, ani nie posiadała zarejestrowanego przedstawicielstwa na Białorusi, jak również nie było możliwe jednoznaczne potwierdzenie, iż była ona faktycznym dysponentem wypłacanych przez skarżącą spółkę należności. Organ podatkowy ocenił, że dowody potwierdzające fakt rzeczywistego wykonywania przedmiotowych usług: dokumenty handlowe, korespondencja, zeznania świadków były niewiarygodne. Podkreślono, że materiał dowodowy z dokumentów (poza umowami i fakturami) nie wskazywał na działanie firmy marketingowej. Natomiast materiał dowodowy z przesłuchania przedstawicieli spółki i świadków wskazuje, iż na rzecz spółki w 1999 r. działał jedynie W. S., a nie firma "R.".