Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2005 r., sygn. FSK 2042/04
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwester Marciniak (spr.), Sędziowie NSA Krystyna Nowak, Bogusław Dauter, Protokolant Ilona Waksmundzka, po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej "I." spółki z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 2443/01 w sprawie ze skargi "I." spółki z o.o. w B. na decyzję Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w J. z dnia 28 czerwca 2001 r. (...) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. 1. uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącej spółki kwotę 1.977 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 7 maja 2004 r. /I SA/Wr 2443/01/ Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę "I." spółki z o.o. w B. na decyzję Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w J. z dnia 28 czerwca 2001 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 1999.
2. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji ustalił, iż zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 10 kwietnia 2001 r., którą określono spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. w kwocie 11.773 zł, zaległości podatkowej w kwocie 11.773 zł oraz wysokość odsetek za zwłokę w kwocie 5.382,10 zł. Decyzja organu I instancji została wydana po stwierdzeniu, że spółka od momentu powstania aż do końca okresu objętego kontrolą /1999 r./ nie prowadziła działalności gospodarczej. Zarówno w roku 1999 jak i następnym ponoszone wydatki spółka finansowała pożyczkami otrzymanymi od udziałowca Josefa H. W złożonej za rok 1999 deklaracji CIT-8 wykazała stratę w wysokości 28.796,21 zł. Jedyny przychód osiągnięty w 1999 r. stanowiła kwota 46.851,03 zł z oprocentowania środków na rachunku bankowym /lokata pożyczki od udziałowca/. Z wykazanych w zeznaniu za rok 1999 kosztów Inspektor uznał za koszt uzyskania przychodu jedynie kwotę 12.223,99 zł, związaną z obsługą rachunku bankowego oraz koszty finansowe. Pozostałe wydatki w kwocie 63.423,25 zł /m.in. usług konsultingowych, usługa rachunkowości, wynajem lokalu, obsługa biurowa/ zostały zakwestionowane na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych jako wydatki, które nie służyły osiągnięciu przychodu w 1999 r. Inspektor uznał, iż kosztem uzyskania przychodu mogą być tylko wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów, jeżeli dotyczą przychodów otrzymanych lub należnych w danym roku podatkowym. Ponadto wydatek, by mógł być bezpośrednio uznany za koszt uzyskania przychodu, ma służyć zachowaniu istniejącego źródła przychodów, zaś wydatki, które służą tworzeniu nowego źródła przychodów - powiększają wartość środka trwałego podlegającego amortyzacji.