Orzeczenie
Kryterium w procesie przyznawania ulgi podatkowej - Wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2024 r., sygn. III FSK 5082/21
Zasadniczym kryterium w procesie przyznawania ulgi podatkowej jest sytuacja majątkowa i zdrowotna podatnika. Umorzenie zaległości podatkowych stanowi formę pomocy udzielonej przez Państwo podatnikowi po to, by nie doprowadzić do skutków niepożądanych z punktu widzenia, tak społecznego, jak i indywidualnego, odnoszącego się do podatnika oraz jego najbliższych, a także osób zależnych od podatnika.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Sędzia NSA Dominik Gajewski, Sędzia NSA Bogusław Woźniak, po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1299/21 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 21 kwietnia 2021 r. nr PR4.8011.58.2019.GOX w przedmiocie ulgi płatniczej 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. K. na rzecz Ministra Finansów kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 1299/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA) oddalił skargę A. K. (dalej: Skarżąca) na decyzję Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej (dalej: Minister) z dnia 21 kwietnia 2021 r. w przedmiocie ulgi płatniczej.
Skargę kasacyjną wniosła Skarżąca. Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.) zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. w związku z art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm., dalej: O.p.) w związku z art. 49c ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej: P.b.) poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że czynniki przemawiające za umorzeniem opłaty legalizacyjnej w oparciu o normę art. 67a § 1 pkt 3 O.p. w związku z art. 49c ust. 1 ustawy P.b. ograniczają się do sytuacji rodzinnej, majątkowej i osobistej strony, natomiast czynniki niezwiązane bezpośrednio z osobą inwestora, takie jak nieadekwatność wysokości opłaty do charakteru obiektu budowlanego, kosztów jego budowy oraz rozbiórki, stopnia naruszenia norm prawa budowlanego, stopnia winy w dokonaniu tego naruszenia przez inwestora, nie mogą być brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o umorzeniu opłaty legalizacyjnej.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right