Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 19 kwietnia 2023 r., sygn. II NSNc 185/23
Odszkodowanie na podstawie art. 129 Prawa ochrony środowiska przysługuje jedynie za faktyczne ograniczenie lub zaprzestanie korzystania z nieruchomości, a nie za same abstrakcyjne ograniczenia sposobu korzystania. Kluczowym czynnikiem jest zmiana w dotychczasowym sposobie korzystania z nieruchomości.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Elżbieta Karska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Aleksander Stępkowski
Magdalena Maria Wiszniewska (ławnik Sądu Najwyższego)
w sprawie z powództwa P. W. przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowe P. w W. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 19 kwietnia 2023 r. skargi nadzwyczajnej wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 6 marca 2015 r., sygn. XVI GC 834/13,
1. oddala skargę nadzwyczajną;
2. znosi wzajemnie koszty postępowania wywołane wniesieniem skargi nadzwyczajnej.
Uzasadnienie
Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł skargę nadzwyczajną od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego Warszawie z 6 marca 2015 r., XVI GC 834/13, z powództwa P. W. przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowe P. w W. o odszkodowanie, zaskarżając ww. wyrok w całości.
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie został zaskarżony na podstawie art. 89 § 1 w zw. z art. 115 § 1 i § 1a u.SN z uwagi na konieczność zapewnienia zgodności z zasadą demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej.
1.Na podstawie art. 89 § 1 pkt 2 u.SN zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:
1.art. 129 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. 2021, poz. 973 ze zm., dalej: „POŚ”) poprzez błędną jego wykładnię opartą na przyjęciu, że ograniczenie korzystania z nieruchomości, o którym mowa w tym przepisie, oznacza zaistnienie faktycznego ograniczenia sposobu korzystania z konkretnej nieruchomości (in concreto – konieczności zaprzestania korzystania z nieruchomości w określony sposób lub zniweczenia działań na rzecz jej określonego wykorzystania), a nie może polegać wyłącznie na ograniczeniu prawnej możliwości korzystania z nieruchomości (in abstracto – ograniczenia przyszłego, potencjalnego wykorzystania nieruchomości na określony cel).
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right