ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ z dnia 19 lutego 1999 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości i trybu wnoszenia opłat za zezwolenie na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób pojazdami samochodowymi.
Przy interpretacji pojęcia "zagrożenie egzystencji podatnika" /art. 22 par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ należy brać pod uwagę przepisy ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej /Dz.U. 1993 nr 13 poz. 60 ze zm./, a zatem czy osoba, której odmówiono zaniechania poboru w całości, nie znalazła się w sytuacji uprawniającej ją do
Zwolnienie z opłat za użytkowanie wieczyste ustawowo przyznane jednostkom badawczo-rozwojowym /art. 18a ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych - Dz.U. 1991 nr 44 poz. 194 ze zm./, jako prawo podmiotowe, nie może w drodze czynności prawnej zostać rozszerzone na krąg innych podmiotów. Okoliczność nie naliczenia opłaty za 1997 r. z tytułu użytkowania wieczystego gruntów nabytych
Z art. 10 ust. 1 i art. 26 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ wynika zasada, że okresem podatkowym w podatku VAT jest miesiąc kalendarzowy. Z powyższego płynie konsekwencja, że orzekając na podstawie art. 10 ust. 2 cyt. ustawy organ podatkowy określa zobowiązanie podatkowe lub kwotę różnicy podatku w odniesieniu do miesiąca
Wydanie na posiedzeniu niejawnym postanowienia udzielającego przybicia ma podstawę w przewidzianym w art. 988 § 2 k.p.c. wstrzymaniu wydania takiego postanowienia.
Realizacji prawa podatnika do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie mogą dokonać organy podatkowe. Skoro bowiem jest to uprawnienie, a nie obowiązek podatnika, zaś realizacja tego prawa nie została powierzona organom podatkowym, uwzględnienie z urzędu tego typu odliczeń w decyzji organu podatkowego wydanej na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku
Możliwość przypisania wystawcy czeku bez pokrycia przestępstwa określonego w art. 61 ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo czekowe (Dz. U. 1936 r. Nr 37 poz. 283) zachodzi jedynie wtedy, gdy zapłata czeku nie nastąpiła, wskutek czego posiadacz czeku poniósł szkodę.
W trybie skargi na bezczynność organu nie można zwalczać postanowienia o zawieszeniu postępowania przez organ, albowiem w tym celu należy wykorzystać środki przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego, a w szczególności stronie przysługuje prawo do złożenia wniosku do organu o podjęcie postępowania.
Podatnik prowadzący działalność gospodarczą powinien postępować racjonalnie i zmierzać w sposób najbardziej bezpośredni do osiągnięcia przychodu. Powinien również działać w przekonaniu, jednak ocenianym w sensie obiektywnym, a nie subiektywnym, że poniesienie kosztu po uwzględnieniu związków przyczynowo-skutkowych powinno doprowadzić do osiągnięcia przychodu.
Wynajmujący nie będący właścicielem rzeczy najętej może domagać się naprawienia szkody wynikłej z nieuwzględnienia przez najemcę obowiązku zwrotu rzeczy tylko wówczas, gdy przysługiwało mu uprawnienie do dysponowania rzeczą po zakończeniu najmu.