Czy składnik wynagrodzenia za indywidualny wkład pracownika należy włączyć do podstawy wymiaru świadczenia chorobowego
Jedną z grup płatników, która została objęta prawem do zwolnienia z opłacenia pełnej należności składkowej za okres od marca do maja 2020 r., są wszystkie spółdzielnie socjalne.
W znowelizowanej od 18 kwietnia 2020 r. wersji tarczy antykryzysowej zwolnieniu, tak jak poprzednio, zasadniczo podlegają należności nieopłacone. Ustawa wprowadza w tym zakresie jeden bardzo ważny wyjątek - dotyczy on należności za marzec 2020 r.
Ustawa o COVID-19 z mocy prawa wydłuża okres ważności zezwoleń na pracę cudzoziemca (oraz decyzji o przedłużeniu zezwolenia na pracę). Mianowicie w sytuacji, gdy ostatni dzień ważności zezwolenia na pracę przypada w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, ogłoszonego w związku z zakażeniami koronawirusem, okres ważności tego zezwolenia ulega przedłużeniu do upływu 30. dnia następującego
Rozszerzenie uprawnienia do zwolnienia z opłacania składek dotyczy też tzw. samozatrudnionych, czyli osób prowadzących działalność pozarolniczą i opłacających składki wyłącznie na własne ubezpieczenia, o których mowa w art. 31zo ust. 2 ustawy o COVID-19.
Nowelizacja ustawy o COVID-19 rozszerza ulgę składkową na nowe grupy płatników.
Rozwiązanie to jest przeznaczone dla płatników składek, którzy mają zawartą z ZUS umowę o rozłożeniu zadłużenia składkowego na raty lub odroczeniu terminu płatności.
Nowelizacja ustawy o COVID wprowadza nowy rodzaj ulgi, która polega na zaniechaniu poboru odsetek za zwłokę od zadłużenia składkowego, za okres przypadający od 1 stycznia 2020 r. Zgodnie z dodanym art. 31zy(10) ustawy o COVID ZUS może odstąpić od pobierania odsetek za zwłokę od zaległych składek należnych za okres przypadający po 31 grudnia 2019 r.
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 rozszerza katalog podmiotów, których dotyczą odstępstwa w zakresie stosowania przepisów prawa pracy w czasie epidemii lub zagrożenia epidemicznego na inne podmioty niż dotychczas.
Ustawa o COVID-19 ani jej nowelizacje nie wprowadziły żadnych szczególnych przepisów odnośnie urlopów bezpłatnych. Nie zmodyfikowały także zasad udzielania pracownikom urlopów wypoczynkowych.