Postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2024 r., sygn. I OSK 2414/19
Wybór sposobu szacowania podstawy opodatkowania powinien być oceniany pod kątem przesłanki wynikającej z art. 23 § 5 Ordynacji podatkowej. Wybrana metoda musi spełniać ustaloną w tym przepisie dyrektywę określenia podstawy opodatkowania w wysokości zbliżonej do rzeczywistej, zaś organ podatkowy musi uwzględniać zgromadzony w konkretnej sprawie materiał dowodowy.
Artykuł 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie wprowadza ograniczenia wiekowego co do możliwości rezygnacji z zatrudnienia w celu sprawowania stałej i długotrwałej opieki nad osobą niepełnosprawną, w związku z czym osoba, która osiągnęła wiek emerytalny, może ubiegać się o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli spełnia pozostałe kryteria określone w ustawie.
Postępowanie na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego odnosi się do oceny stanu technicznego obiektu pod kątem jego bezpieczeństwa i zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, natomiast postepowanie na podstawie art. 51 tej ustawy dotyczy legalności samej budowy i ewentualnych nieprawidłowości powstałych w trakcie procesu budowlanego. Oba tryby postępowania są od siebie niezależne i mogą być
Bezczynność organu administracji publicznej, przejawiająca się w przeciąganiu postępowania przez wiele lat bez konkretnego rozstrzygnięcia, stanowi naruszenie prawa, jednak stwierdzenie rażącego naruszenia prawa w tym kontekście może być odnoszone tylko do postępowań administracyjnych wszczętych po wejściu w życie odpowiednich przepisów regulujących tę kwestię.
W procesie kontrolowania legalności decyzji administracyjnych sąd nie jest zobowiązany do ustalania naruszenia art. 3 p.p.s.a., jeśli ocena legalności decyzji administracyjnej została przeprowadzona prawidłowo, przy czym ograniczenia budżetowe organów administracji nie pozwalają na nieograniczone spełnianie wszystkich żądań pomocowych, a samo naruszenie przepisów postępowania przez organ II instancji