Wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 2024 r., sygn. III OSK 1663/22
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pełniącej funkcję rodziny zastępczej niespokrewnionej nad niepełnosprawnym dzieckiem, jeżeli przed złożeniem wniosku nie wystąpiła o przysposobienie dziecka i w związku z tym nie ciąży na niej obowiązek alimentacyjny względem dziecka.
Termin 30 dni na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego przez Wojewodę jest terminem prekluzyjnym. Przekroczenie tego terminu powoduje wygaśnięcie uprawnienia nadzorczego. Akt nadzoru wydany po tym terminie jest rozstrzygnięciem zapadłym z naruszeniem przepisów o właściwości i jako taki podlega uchyleniu.
Osoba uprawniona do renty rolniczej może zawiesić prawo do tego świadczenia, aby ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne, jeżeli spełnia wszystkie pozostałe warunki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
Wychowankiem młodzieżowego ośrodka wychowawczego, który powinien być wykazywany w informacji stanowiącej podstawę otrzymania dotacji, jest także nieletni, który został skierowany do ośrodka przez właściwego starostę, w okresie od daty otrzymania skierowania do przekazania informacji o niedoprowadzeniu wychowanka do ośrodka.
Zwrot środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne ulega przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności, zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej (o.p.), z uwagi na ich charakter jako niepodatkowych należności budżetowych.
Postanowienie sądu administracyjnego o wstrzymaniu wykonania decyzji, zarówno nieprawomocne, jak i prawomocne, stanowi podstawę do obligatoryjnego zawieszenia postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 56 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Brak prawidłowego zawiadomienia strony lub jej pełnomocnika o terminie rozprawy narusza prawo do obrony i powoduje nieważność postępowania sądowego na podstawie art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a.
Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie może być oparta na istnieniu innych osób zobowiązanych alimentacyjnie, ani na ogólnej ocenie, że sprawowana opieka mieści się w standardowych obowiązkach domowych i nie wymaga rezygnacji z zatrudnienia.