Postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. II OZ 1104/13
Oparcie skargi kasacyjnej wyłącznie na zarzucie naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. w sytuacji, gdy zmierza ona do podważenia stanowiących podstawę rozstrzygnięcia ustaleń faktycznych, stanowi istotny błąd konstrukcyjny, niweczący jej skuteczność.
Postępowanie, którego przedmiotem jest nadanie nieostatecznej decyzji podatkowej rygoru natychmiastowej wykonalności, nie jest postępowaniem odrębnym, ale wyodrębnionym w ramach postępowania "wymiarowego". Na taki charakter tego postępowania wskazuje między innymi umiejscowienie przepisów dotyczących nadania nieostatecznej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w systemie prawa, a mianowicie w
Postępowanie, którego przedmiotem jest nadanie nieostatecznej decyzji podatkowej rygoru natychmiastowej wykonalności, nie jest postępowaniem odrębnym, ale wyodrębnionym w ramach postępowania "wymiarowego". Na taki charakter tego postępowania wskazuje między innymi umiejscowienie przepisów dotyczących nadania nieostatecznej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w systemie prawa, a mianowicie w
Przepis art. 123 § 1 O.p. ma charakter procesowy, a zatem – zgodnie z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. – na autorze skargi kasacyjnej spoczywał obowiązek wykazania, że jego naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Istotny wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisu postępowania w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a. jest bowiem warunkiem wzruszenia zaskarżonego wyroku z powodu uchybienia procesowego