Postanowienie NSA z dnia 28 grudnia 2001 r., sygn. I SA/Po 267-305/01
1. Zgodnie z art. 178 ust. 2 Konstytucji RP - gwarancje niezawisłości sędziowskiej polegają na tym, iż w zakresie orzekania podlegają oni jedynie postanowieniom Konstytucji i ustawom. Władza ustawodawcza może wywierać wpływ na działania sądów tylko w drodze stanowienia aktów prawnych najwyżej stojących w ich hierarchii. Sędziowie mają prawo, na podstawie postanowień art. 8 ust. 2 Konstytucji o bezpośrednim
Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Na skargę wniesioną do organu administracji na podstawie art. 227 Kpa, stronie nie służy skarga na bezczynność tegoż organu /art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.
Skarga na uchwałę organu sądu okręgowego podjęta na podstawie art. 41 par. 1 pkt 7 obowiązującej ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych /Dz.U. 1994 nr 7 poz. 25 ze zm./ w sprawie odwołania sędziego ze stanowiska przewodniczącego wydziału nie podlega kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Odmowa sądu administracyjnego zastosowania w sprawie aktu wykonawczego, ze względu na jego niezgodność z ustawą, stanowi ocenę prawną, o której mowa w art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, w związku z czym ocena ta wiąże także organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia.
Bezrobotny w rozumieniu ustawy z dnia 4 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /t.j. Dz.U. 2001 nr 6 poz. 56 ze zm./ nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na tych samych zasadach, jak pracownik dochodzący roszczeń z zakresu prawa pracy oraz ubezpieczony /art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Przy pozyskiwaniu wiadomości w celu wydania przez właściwego komendanta wojewódzkiego policji opinii o której mowa w art. 82 ust. 4 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach /Dz.U. nr 114 poz. 739 ze zm./, wyznacznikiem winna być zasada aby wkroczenie w prawa jednostki odbywało się tylko o tyle, o ile jest to konieczne w demokratycznym państwie i aby odbywało się w celach wskazanych w samej
Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym /Dz.U. nr 91 poz. 578 ze zm./, do zakresu działania powiatu należy również wykonywanie zadań powiatowych służb, inspekcji i straży. Do powiatowych służb, inspekcji i straży zalicza się Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Powiatowe inspektoraty nadzoru budowlanego nie stanowią samorządowych jednostek organizacyjnych
Organy podatkowe muszą brać pod uwagę wyrażoną w art. 10 Konstytucji RP zasadę, iż ustrój Rzeczypospolitej Polskiej opiera się na podziale i równowadze władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. Zgodnie z nią organy władzy wykonawczej nie mogą w swych działaniach wkraczać w kompetencje sądów powszechnych. Dlatego stwierdzanie nieważności zawartych umów oraz podjętych uchwał przez organy spółek
Z mocy art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, orzeczenia sądu są prawomocne, z wyjątkiem wypadków z art. 39 ust. 2 i art. 47 ust. 3 tejże ustawy, co nie dotyczy niniejszej sprawy. Powołana ustawa nie przewiduje zatem środka zaskarżenia w postaci skargi na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji. Uchylenie takiego postanowienia
Brak znajomości procedury sądowej co do trybu i skutków złożenia ponownego wniosku o zwolnienie od wpisu sądowego, nie może obciążać strony, która w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia Sądu w przedmiocie odrzucenia tego wniosku i równocześnie odrzucenia skargi, uiściła żądany wpis usprawiedliwiając powody opóźnienia w dopełnieniu czynności.
1. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na bezczynność w zakresie skargi powszechnej wznoszonej w trybie Działu Kpa. 2. Na sposób rozpoznania skargi powszechnej, czynności podjęte w wyniku rozpoznania skargi powszechnej, skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. 3. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do kontroli działania organów administracji
Pojęcie ważnych powodów, o którym mowa w art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ jest pojęciem szerszym niż pojęcie braku winy strony /zainteresowanego/, którym posługuje się art. 58 par. 3 Kpa i który z mocy art. 59 ustawy o NSA należy odpowiednio stosować w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie można jednak wykładni pojęcia
Nie można twierdzić, iż w świetle art. 87 Konstytucji RP nie jest w ogóle dopuszczalne "waloryzowanie" jakichkolwiek opłat na podstawie wskaźnika Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w sprawie cen towarów i usług konsumpcyjnych. Takie waloryzowanie jest dopuszczalne, jednakże musi ono być przewidziane wyraźnie w samej ustawie, tj. w przepisie stanowiącym upoważnienie do takiego właśnie obliczenia
Art. 7 ustawy z dnia 17 grudnia 1997 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. 1998 nr 98 poz. 607/ ma niewątpliwie represyjny charakter i jako taki powinien być interpretowany dosłownie i wąsko. W żadnym razie nie można też przyjmować szerszego rozumienia podstawowego dla zastosowania tego przepisu pojęcia "wyspecjalizowanych komórek organizacyjnych
Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy rzeczowo do rozpatrywania skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie składek ubezpieczeniowych /art. 16 i nast. ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.
Przepisy wewnętrzne żadnego zgromadzenia nie są i nie mogą być traktowane jako przepisy szczególne w stosunku do przepisów powszechnie obowiązujących, albowiem obowiązują one tylko wewnątrz danej organizacji. Tym samym stosowanie się do nich nie może usprawiedliwiać naruszenia lub niedopełnienia obowiązków płynących z ustawy. Inne stanowisko w tym względzie pozostawałoby w sprzeczności z konstytucyjną
Wydanie decyzji likwidującej wymiar opłaty manipulacyjnej dodatkowej powoduje, że wniesiona skarga dotycząca tej opłaty staje się bezprzedmiotowa i na mocy art. 355 par. 1 Kpc w zw. z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ i skutkuje umorzeniem postępowania sądowego.
Czynność Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego udzielająca lub odmawiająca sędziemu Sądu Najwyższego w stanie spoczynku zgody na podjęcie zatrudnienia nie jest czynnością o charakterze cywilnoprawnym z zakresu prawa pracy, a nosi znamiona czynności wymienionej w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, czyli czynności z zakresu administracji publicznej. Publicznoprawny akt, w
Własność w art. 21 Konstytucji RP została potraktowana bardzo szeroko, bez rozróżnienia kto jest jej podmiotem. Wszelka zatem własność podlega ochronie państwa, bez precyzowania zasad tej ochrony, którą to problematykę regulują ustawy zwykłe. Zagwarantowanie prawa własności nie oznacza, że jest ono nienaruszalne. Istnieją sytuacje, w których niezbędna jest zmiana właściciela. Konstytucja przewiduje
1. Instytucja wniosku o uzupełnienie decyzji ma stworzyć stronie szansę podjęcia dalszych kroków w celu obrony jej praw dopiero po zajęciu przez organ stanowiska w tej kwestii. Z tego właśnie względu termin dla strony do i wniesienia odwołania powództwa lub skargi biegnie dopiero od dnia doręczenia jej odpowiedzi na zgłoszone żądanie. 2. Na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji Kpa nie przewiduje
1. Regulamin wynagradzania nauczycieli uchwalony na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela /t.j. Dz.U. 1997 nr 56 poz. 357 ze zm./ nie jest regulaminem wynagradzania w rozumieniu art. 77[2] kodeksu pracy. 2. Regulamin wynagradzania nauczycieli jest aktem prawa miejscowego w rozumieniu art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, i w ujęciu funkcjonalnym jego
Jeżeli w sprawie w pierwszej instancji decyzję wydał prezydent miasta, to tym samym niedopuszczalne jest wniesienie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez zarząd miasta.