Wyrok NSA z dnia 20 grudnia 1991 r., sygn. II SA 909/91
1. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące odwołań nie przewidują obowiązku informowania odwołujących się o terminie rozpoznawania sprawy przez organ odwoławczy. Obowiązek taki istnieje jedynie w razie zarządzenia rozprawy, której przeprowadzenie nie ma charakteru obligatoryjnego /art. 89 par. 1 Kpa/. 2. Powtórne zwrócenie się do organów samorządu adwokackiego o rozpoznanie sprawy
1. Zezwolenie na prowadzenie w przyczepie campingowej sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży byłoby sprzeczne z treścią par. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 6 maja 1983 r. w sprawie usytuowania punktów sprzedaży napojów alkoholowych oraz trybu wydawania zezwoleń na sprzedaż tych napojów /Dz.U. nr 25 poz. 119 ze zm./.
Zapewnienie należytej pomocy prawnej, o czym mowa w art. 1, art. 3 pkt 1 i art. 68 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze /Dz.U. nr 16 poz. 124/, to obecnie w demokratycznym państwie prawnym, w warunkach gospodarki rynkowej, swobody i wolności działalności gospodarczej, nie tylko kwestie ilościowe ale przede wszystkim rzeczywista pomoc prawna, to jest również zapewnienie możliwości
Przez "działalność gospodarczą" w rozumieniu ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31/ należy rozumieć działalność o jakiej mowa w ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324/.
l. W działalności samorządu radcowskiego, mającego charakter samorządu zawodowego, muszą bezwzględnie być rozdzielone dwie sfery: administracji publicznej i tak zwanego wnętrza organizacyjnego korporacji. Pierwsza z nich może być regulowana wyłącznie przepisami powszechnie obowiązującymi. 2. Granice problematyki regulaminów uchwalanych przez Krajową Radę Radców Prawnych /art. 60 pkt 8 ustawy z dnia
1. Dla spełnienia minimum wymogów, w sprawach w których podstawą odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż alkoholu jest wyczerpanie limitu punktów sprzedaży koniecznym jest okazać stronie - i włączyć do akt dla potrzeb kontroli instancyjnej i sądowej - stosownych wyciągów z aktu ustalającego limit punktów sprzedaż dla konkretnej jednostki terytorialnej oraz obowiązującego wykorzystania tego limitu sprawozdania
Decyzja Prezesa Agencji do Spraw Inwestycji Zagranicznych, zezwalająca na przeniesienie wszystkich udziałów podmiotu zagranicznego w spółce na rzecz podmiotu polskiego, wskutek czego podmiot ten skupił 100 procent udziałów, jest wydana z rażącym naruszeniem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych /Dz.U. nr 41 poz. 325 ze zm./.
Odesłanie w art. 41 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych /Dz.U. nr 41 poz. 325/ do innych przepisów tej ustawy obejmuje też procentowy i kapitałowy limit udziału kapitałowego z art. 2 ust. 1 i art. 16 ust. 4 tej ustawy.
1. Dla prawidłowego zastosowania przepisu art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych /Dz.U. nr 41 poz. 325/ należy określić in concreto o jakie interesy gospodarcze państwa chodzi i dlaczego prowadzenie określonej działalności gospodarczej stwarzałoby dla tych interesów zagrożenie. 2. Przy obowiązujących ex lege przywilejach ustawy
Zmiana podmiotu gospodarczego prowadzącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych nie pozbawia sama przez się zastosowania przesłanek z par. 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 6 maja 1983 r. w sprawie szczegółowych zasad usytuowania punktów sprzedaży napojów alkoholowych oraz trybu wydawania zezwoleń na sprzedaż tych napojów /Dz.U. nr 25 poz. 119 ze zm./ w stosunku do
Zgoda lub wyraźny brak sprzeciwu właściwej jednostki organizacyjnej /osoby prawnej/ Kościoła lub związku wyznaniowego na usytuowanie punktu sprzedaży napojów alkoholowych w odległości mniejszej niż 100 m od obiektu kultu religijnego nie ma znaczenia dla wymagań określonych w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 35
Praca wnioskodawcy w charakterze prokuratora nie stanowi negatywnej przesłanki do wpisania go na listę radców prawnych, natomiast stanowi negatywną przesłankę do wykonywania zawodu radcy prawnego.
Stosownie do art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145 ze zm./ zawieszenie prawa do wykonywania zawodu następuje w wypadku podjęcia pracy w organach wymiaru sprawiedliwości, w organach ścigania lub notariacie co oznacza, iż wpisanie sędziego, prokuratora i innych osób, wymienionych w art. 26 tej ustawy, może nastąpić tylko z jednoczesnym zawieszeniem
1. Granicami obiektów wymienionych w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 35 poz. 230 ze zm./ są tereny nieodzowne do ich funkcjonowania wykorzystywane przez użytkowników tych obiektów. 2. Nie musi być przeszkodą w udzieleniu zezwolenia na sprzedaż alkoholu, bliskie sąsiedztwo miejsc sprzedaży napojów alkoholowych
1. Celem ewidencji prowadzonej na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324/ jest zarejestrowanie takich podmiotów, które nie zostały zaewidencjonowane w innym trybie. 2. Dla zakwalifikowania działalności gospodarczej jako prowadzonej na własny rachunek w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o działalności gospodarczej nie może decydować przedmiot działalności
1. Art. 3 ustawy z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. nr 34 poz. 201/ spowodował uchylenie nie tylko przepisu art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych /Dz.U. nr 41 poz. 325/ lecz także przepisu art. 6 ust. 2 tej ustawy, jako pozostający z art. 6 ust. 4 w nierozłącznym związku. 2. Możliwość