Wyrok WSA w Lublinie z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. III SA/Lu 711/23
Przewidziany przepisem art. 32a ustawy o transporcie drogowym obowiązek wydania świadectwa kierowcy powstaje każdorazowo w przypadku gdy przedsiębiorca wykonujący transport posiada licencję wspólnotową, legalnie zatrudnia bądź korzysta z usług kierowcy i kierowca jest obywatelem państwa trzeciego i nie korzysta ze statusu rezydenta długoterminowego. Wystąpienie kumulatywnie wymienionych przesłanek
Przewidziany przepisem art. 32a ustawy o transporcie drogowym obowiązek wydania świadectwa kierowcy powstaje każdorazowo w przypadku gdy przedsiębiorca wykonujący transport posiada licencję wspólnotową, legalnie zatrudnia bądź korzysta z usług kierowcy i kierowca jest obywatelem państwa trzeciego i nie korzysta ze statusu rezydenta długoterminowego. Wystąpienie kumulatywnie wymienionych przesłanek
W przypadku naruszeń o charakterze jednorazowym i jednocześnie skutkowym, nie zachodzą przesłanki zastosowania przepisu art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. o możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z uwagi na brak możliwości zaprzestania naruszenia prawa przez skarżącego oraz niemożliwość usunięcia skutków naruszenia.
Art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. nie ma zastosowania do jednorazowych, skutkowych naruszeń obowiązku, gdyż w takich przypadkach nie można mówić o zaprzestaniu naruszania prawa, co jest warunkiem koniecznym do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.
Przy naruszeniu o charakterze jednorazowym i jednocześnie skutkowym (np. niewłaściwego wprowadzenia danych o kategorii pojazdu do urządzenia poboru opłat elektronicznych), nie zachodzi przesłanka 'zaprzestania naruszania prawa' wymagana dla odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., co skutkuje brakiem możliwości zastosowania tego przepisu.
Warunkiem zastosowania art.189f § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jest kumulatywne zaktualizowanie się obydwu przesłanek wskazanych w tym przepisie - zarówno znikomej wagi naruszenia prawa, jak i zaprzestania naruszenia prawa. Zaprzestanie naruszenia prawa odnosi się wyłącznie do tzw. deliktów wieloczynowych o charakterze ciągłym, deliktów trwałych oraz deliktów popełnianych z zaniechania
Warunkiem zastosowania art.189f § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jest kumulatywne zaktualizowanie się obydwu przesłanek wskazanych w tym przepisie - zarówno znikomej wagi naruszenia prawa, jak i zaprzestania naruszenia prawa. Zaprzestanie naruszenia prawa odnosi się wyłącznie do tzw. deliktów wieloczynowych o charakterze ciągłym, deliktów trwałych oraz deliktów popełnianych z zaniechania