Wyrok WSA w Opolu z dnia 14 padziernika 2004 r., sygn. II SA/Wr 1578/02
Przepis art. 149 ustawy o pomocy społecznej z 12 marca 2004 r. dotyczący wygaśnięcia decyzji wydanych na podstawie ustawy o pomocy społecznej z 29 listopada 1990 r. nie czyni wyjątków w stosunku do decyzji w sprawie zasiłków stałych wyrównawczych.
Po ustaleniu, że pomoc jest niezbędna, organ może (ale nie musi) przyznać zasiłek celowy, biorąc pod uwagę okoliczności przemawiające za udzieleniem pomocy, jak i przeciw jej udzieleniu. Wreszcie udzielenie pomocy społecznej jest równeiż limitowane posiadanymi przez organy administracji środkami, zwłaszcza pieniężnymi.
Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia z pomocy społecznej powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżleli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach opieki społecznej.