Wyrok WSA w Krakowie z dnia 2 marca 2010 r., sygn. III SA/Kr 942/09
Mieszkaniec domu pomocy społecznej nie ma obowiązku pokrywania pełnego kosztu swojego pobytu w tym domu, chyba że osiągany przez niego dochód mu to umożliwia.
Mieszkaniec domu pomocy społecznej nie ma obowiązku pokrywania pełnego kosztu swojego pobytu w tym domu, chyba że osiągany przez niego dochód mu to umożliwia.
Zawarte w art. 100 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98 poz. 1070 ze zm.) sformułowanie „pobieranych na ostatnio zajmowanym stanowisku” nie dotyczy wynagrodzenia zasadniczego i dodatku za wysługę lat, pobieranych przez sędziego w okresie powołania na stanowisko Rzecznika Interesu Publicznego.
Uznanie, jakim dysponuje Prokurator Generalny w przedmiocie wyrażania zgody na dalsze zajmowanie stanowiska prokuratora po ukończeniu 65 roku życia, jest uznaniem ograniczonym, ponieważ możliwość dalszego pozostawania na stanowisku prokuratora powinna być traktowana jako wyjątek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami mającymi oparcie w interesie służby lub leżącymi po stronie prokuratora. [...]
Dodatkowa szczególna ochrona trwałości stosunku służbowego asesora sądowego, która wymagała uzyskania zgody kolegium właściwego sądu okręgowego na wypowiedzenie, nie pozbawia ani nie ogranicza zwalnianych ze służby asesorów sądowych z korzystania z zarzutu naruszenia przepisów o ogólnej (powszechnej) ochronie trwałości każdego bezterminowego stosunku pracy, która wymaga, między innymi, podania każdemu
Jeżeli ze względu na chorobę sędzia nie bierze udziału w posiedzeniu, sąd dyscyplinarny może w takich sytuacjach wydać uchwałę o jego zawieszeniu w czynnościach służbowych, pomimo usprawiedliwienia nieobecności i pomimo wniosku o odroczenie posiedzenia. Względy gwarancyjne przemawiają [jednakże] za tym, iż w sytuacji kiedy możliwe jest wyznaczenie przez sąd dyscyplinarny terminu kolejnego posiedzenia
Zarzut naruszenia prawa materialnego nie może odnieść zamierzonego skutku, jeśli jest oparty na kwestionowaniu stanu faktycznego i stanowi próbę kreowania odmiennego, pożądanego przez wnoszącego skargę kasacyjną poglądu w tej kwestii, ponieważ badanie zasadności podstawy kasacyjnej naruszenia prawa materialnego można jedynie dokonywać na podstawie niekwestionowanego stanu faktycznego, przyjętego za
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie skargi Ministra Sprawiedliwości na uchwałę organu adwokatury nie jest właściwe, aby członkowie samorządu adwokatury występowali według statusu interwenienta, a zwłaszcza interwenienta samoistnego.
Sąd Najwyższy, nie może ograniczyć kompetencji przysługującej Krajowej Radzie Sądownictwa ze względu na rozpatrywanie odwołania od jej uchwał. Właściwość Sądu Najwyższego zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o KRS, polega na badaniu zgodności zaskarżonej uchwały z prawem. Sąd Najwyższy nie weryfikuje dokonanego przez Krajową Radę Sądownictwa wyboru kandydata na urząd sędziego, według reguł zasadności, jeżeli
Popełnienie przewinienia dyscyplinarnego w okresie kilku lat poprzedzających rozpatrywanie zgłoszenia do wyższego stanowiska sędziowskiego jest zdarzeniem ściśle związanym z pracą sędziego i jako takie należy do zespołu okoliczności podlegających rozpatrzeniu.
Odwołanie od uchwały KRS o nieprzedstawieniu Prezydentowi kandydatury wnioskodawcy na wolne stanowisko sędziowskie ani wniosek o jego zabezpieczenie takiego odwołania nie jest sprawą cywilną w rozumieniu art. 1 k.p.c. ani rodzajem powództwa cywilnego, które mogłoby być zabezpieczone w trybie art. 7301 k.p.c.
Z wzajemnych relacji art. 57 § 1 i art. 57 § 2a ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych wynika, że - wbrew dosłownej treści tego pierwszego przepisu (każdy, kto spełnia warunki do objęcia stanowiska sędziego sądu powszechnego,[...] może zgłosić swoją kandydaturę na jedno wolne stanowisko sędziowskie) - nie wszystkie ustawowe warunki do objęcia stanowiska sędziego muszą być spełnione w dacie zgłoszenia
1. Niemożność wzruszenia prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 64 ustawy o Sądzie Najwyższym oznacza niemożność wzruszenia orzeczenia w chwili rozstrzygania przez Sąd Najwyższy o wniosku Prokuratora Generalnego. 2. Dla stwierdzenia nieważności prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 64 ustawy o Sądzie Najwyższym niedopuszczalność drogi sądowej musi istnieć nie tylko w chwili wydania orzeczenia
Zrzeczenie się stanowiska sędziego Trybunału Konstytucyjnego prowadzi do utraty statusu sędziowskiego zarówno w sferze publicznoprawnej, jak i służbowej. Z tej przyczyny nie jest możliwe przejście w stan spoczynku. Nie można wobec powyższego przyjąć, że wygaśnięcie mandatu przed upływem 9 lat oznacza jedynie wcześniejsze ukończenie kadencji.
Dokonywanie oceny kandydatów do objęcia stanowiska sędziego jest konstytucyjną (art. 179) i ustawową (art. 13 ust. 2 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa) kompetencją Rady. Zasadność stanowiska Rady nie podlega kontroli Sądu Najwyższego, chyba że naruszone zostały granice swobodnego uznania Rady lub przepisy postępowania, jeżeli ich naruszenie miało wpływ na stanowisko zajęte przez Radę.
Sędzia dopuszczający się zachowań sprzecznych z zasadami etyki sędziowskiej musi liczyć się z odmową awansu. Sytuacja taka może być więc także efektem zachowań ujawnionych w trakcie postępowania dyscyplinarnego nawet, jeżeli zostało ono umorzone z powodu przedawnienia karalności. W żadnym wypadku nie można uznać, że umorzenie to jest równoznaczne ze spełnieniem pozytywnych przesłanek awansu zawodowego
Art. 45 u.s.p. nie rodzi po stronie przewodniczącego wydziału lub prezesa sądu prawa do delegowania sędziego z jednego sądu do drugiego. Takie prawo prezes sądu okręgowego ma, ale co wyżej zaznaczono, na podstawie art. 77 § 8 u.s.p. i to po uzyskaniu zgody kolegium sądu okręgowego.
Uchylenie immunitetu sędziom, którzy orzekali kary na podstawie działających wstecz przepisów dekretu o stanie wojennym
Przepis art. 56 ust. 1 ustawy lustracyjnej z 2006 r. zobowiązuje do złożenia nowego oświadczenia lustracyjnego wszystkie osoby zajmujące w dniu wejścia w życie tej ustawy stanowiska podlegające lustracji (art. 4), a więc także te, które podlegały lustracji na podstawie ustawy z 1997 r. i złożyły przewidziane w niej oświadczenie lustracyjne. Skoro do złożenia nowego oświadczenia lustracyjnego, określonego
Nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności
Orzeczenie zawierające wytyk [na podstawie art. 40 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych] adresowane jest do sądu i nie odnosi się do sfery indywidualnych wolności i praw sędziego, który wydał uchylone przez sąd wyższej instancji orzeczenie. Dlatego nie dochodzi do naruszenia dobra osobistego sędziego w razie wyrażenia przez sąd odwoławczy negatywnej oceny sposobu interpretowania i stosowania