Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. II SA/Po 700/16
Organy administracji w zakresie pomocy społecznej działają w oparciu o środki finansowe, których wysokość jest ściśle określona i w tak wyznaczonych granicach muszą realizować swoje zadania. W związku z tym są one zobligowane dokonywać oceny nie tylko niezbędnych potrzeb życiowych osób uprawnionych do tych świadczeń, ale także własnych możliwości finansowych. Organy pomocy społecznej są upoważnione
Ustawa o pomocy społecznej nie zawiera legalnej definicji szczególnie uzasadnionego przypadku. Zwrot ten jest tzw. pojęciem niedookreślonym, o charakterze cennym. W orzecznictwie i w piśmiennictwie powszechnie przyjmuje się, że przesłanka ta zachodzi wówczas, gdy sytuacja życiowa osoby lub rodziny, ponad wszelką wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów interpretacyjnych istniejącego stanu faktycznego
Ustawa o pomocy społecznej nie zawiera legalnej definicji szczególnie uzasadnionego przypadku. Zwrot ten jest tzw. pojęciem niedookreślonym, o charakterze cennym. Należy jednak przyjąć, że o szczególnie uzasadnionym przypadku można mówić, gdy sytuacja życiowa osoby lub rodziny, ponad wszelką wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów interpretacyjnych istniejącego stanu faktycznego, pozwala jednoznacznie
Zadaniem pomocy społecznej nie jest utrzymywanie wszystkich osób, które znalazły się w trudnej sytuacji życiowej. Pomoc społeczna ma udzielać swoim podopiecznym pomocy i wsparcia, a nie dostarczać im stałych źródeł utrzymania.