Wyrok NSA z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. I FSK 1209/08
I. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający skargę kasacyjną ma obowiązek odniesienia się do wszystkich zarzutów wskazanych w przytoczonych podstawach kasacyjnych. Nie zmienia to jednak faktu, że zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.) nie może on wyjść poza granice skargi kasacyjnej
I. Korygowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny podstaw skargi kasacyjnej, polegające na przypisywaniu wskazanym w skardze kasacyjnej przepisom prawa odmiennej argumentacji lub kierunku konstruowania zarzutów wobec sądu pierwszej instancji, byłoby naruszeniem art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy Prawo spółdzielcze, oświadczenia woli za spółdzielnię składają dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i pełnomocnik. W spółdzielniach o zarządzie jednoosobowym oświadczenie woli mogą składać również dwaj pełnomocnicy. Oznacza to, że bez względu na liczbę członków zarządu, oświadczenia tylko dwu z nich lub jednego łącznie z pełnomocnikiem mają znaczenie prawne
Zarówno strony jak i Sąd muszą mieć możliwość poznania źródeł poczynionych ustaleń i skonfrontowania ich z całym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Brak ten czyni zarówno ocenę sądowoadministracyjną jak i prawo strony do zapoznania się z przesłankami, jakimi kierowały się organy iluzorycznymi.
I. Z uwagi na to, że skarga kasacyjna jest pismem sformalizowanym, wyznaczającym zakres kontroli instancyjnej, niedopuszczalne jest odsyłanie w niej do argumentacji i zarzutów zawartych w pismach do organu lub sądu pierwszej instancji. Organ administracji rozpatruje sprawę w zakresie wyznaczonym przepisami postępowania administracyjnego, zaś sąd pierwszej instancji dokonuje kontroli podjętych rozstrzygnięć