Wyrok NSA z dnia 23 sierpnia 2023 r., sygn. III FSK 1346/22
Zgodnie z art. 33 ust. 4 ustawy o rehabilitacji zawodowej, środki funduszu rehabilitacji są przeznaczane na finansowanie rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej osób niepełnosprawnych oraz na indywidualne programy rehabilitacji opracowywane przez powołane przez pracodawców komisje rehabilitacyjne. Wydatki te muszą zatem służyć ułatwieniu osobom niepełnosprawnym uzyskania i utrzymania odpowiedniego
Środki funduszu rehabilitacji powinny być przeznaczane na działania bezpośrednio przyczyniające się do ułatwienia osobom niepełnosprawnym uzyskania i utrzymania odpowiedniego zatrudnienia i awansu zawodowego oraz integracji społecznej. Wydatki na rozbudowę infrastruktury, które nie służą bezpośrednio tym celom, nie mogą być uznane za spełniające wymagania przepisów prawa o rehabilitacji osób niepełnosprawnych
Prawo do jawnego rozpoznania sprawy przez sąd może być ograniczane w określonych w przepisach prawa sytuacjach, takich jak stan zagrożenia epidemicznego czy epidemii, służąc ochronie zdrowia publicznego i innych praw. Rozpoznawanie spraw na posiedzeniach niejawnych w takich sytuacjach nie narusza prawa do sądu, pod warunkiem zachowania rzetelności procesu sądowego.
W świetle art. 62b § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, wpłata podatku dokonana przez inny podmiot może skutkować wygaśnięciem zobowiązania podatkowego jedynie do kwoty 1000 zł. W przypadku wpłat przewyższających tę kwotę, niezależnie od źródła środków, zobowiązanie podatkowe nie ulega wygaśnięciu.
Zasądzenie sumy pieniężnej w wyniku przewlekłości postępowania administracyjnego pełni funkcję nie tylko kompensacyjną, ale także dyscyplinująco-represyjną. Sąd nie jest związany wnioskiem strony o wysokość sumy pieniężnej i decyzja o jej przyznaniu opiera się na indywidualnych okolicznościach sprawy, w tym na zaistniałych uciążliwościach dla strony wynikających z przewlekłości postępowania.