Wyrok NSA z dnia 16 maja 2023 r., sygn. II OSK 1546/20
Do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest zaistnienie konkretnego zdarzenia gospodarczego, polegającego na zakupie towaru bądź usługi u konkretnego sprzedawcy, za konkretną cenę. Nie wystarczy wykazanie, że podatnik mógł gdziekolwiek nabyć towar bądź usługę i wykorzystać je w działalności gospodarczej, aby wydatek ten móc zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Przez istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne należy rozumieć takie okoliczności, które mają być nowe, co oznacza, że nie mogą wynikać z dotychczas zebranego i znanego organowi podatkowemu materiału dowodowego, a w szczególności z odmiennej jego oceny. Nowymi dowodami są z kolei takie, które nie były (niezależnie od przyczyn tego stanu) znane organowi podatkowemu w dniu wydawania decyzji.
W przypadku pojazdów samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej, spełnienie określonych cech konstrukcyjnych, potwierdzonych badaniem technicznym, stanowi warunek dla pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego. Badanie techniczne ma jednak charakter dowodowy, potwierdzający obiektywne cechy konstrukcyjne, a nie samoistnie kreuje prawo do odliczenia.
W sytuacji, gdy strona wiedziała, jak również mogła się dowiedzieć, iż przeprowadzane transakcje związane miały być z oszustwem podatkowym na wcześniejszym lub późniejszym etapie obrotu, nie jest ona podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT i nie przysługuje jej prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.
Przewlekłość w prowadzeniu postępowania administracyjnego oznacza sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, które powodują, że formalnie organ nie jest bezczynny, ale podejmuje czynności dowodowe lub inne czynności ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy.
Kary umowne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako świadczenie usług na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Nie są bowiem świadczeniem wzajemnym, bezpośrednim i ekwiwalentnym.
Przepis art. 24 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczy nie tylko urzędników, którzy czy jako osoby piastujące funkcje organu, czy jako osoby działające na podstawie upoważnienia administracyjnego, wydają decyzję. Ten przepis dotyczy także innych osób biorących udział w wydaniu decyzji. Osób znajdujących się niejako w hierarchii osób biorących udział w wydaniu decyzji na niższych szczeblach
To nie czynność dokonania wpisu do rejestru skutkuje wykluczeniem beneficjenta z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów realizowanych z udziałem środków europejskich. Z treści regulacji, zawartych w art. 207 ust. 1, 4, 8 i 9 ustawy o finansach publicznych wynika, że utrata uprawnień do otrzymywania tych środków (wykluczenie) powstaje z mocy prawa, nie wymaga konkretyzacji