Postanowienie NSA z dnia 26 marca 1993 r., sygn. SA/Lu 217/93
Przeniesienie skarżącego do innej placówki Polskich Kolei Państwowych w tej samej miejscowości nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego, przeto skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 204 par. 1 Kpa.
l. Organ administracji może sprostować oczywistą omyłkę w wydanej przez siebie decyzji w każdym czasie, w tym również po upływie 30 dni od dnia wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nawet po przekazaniu skargi do tego Sądu. 2. Naczelny Sąd Administracyjny, badając zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, jest obowiązany ocenić ją z uwzględnieniem sprostowania dokonanego przez organ
Możliwości skierowania do odbycia służby zastępczej nakazuje przyjąć, że przesłanką uzyskania uprawnienia są tylko tego rodzaju przekonania religijne albo wyznawane zasady moralne, które stoją na przeszkodzie odbycia zasadniczej służby wojskowej w jednej z jej form wymienionych w art. 189 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. 1992
Przepis art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne /Dz.U. nr 30 poz. 163/, jako lex specialis w stosunku do zasad ogólnych zawartych w art. 127 Kpa, wyłącza możliwość zaskarżenia takiej decyzji odwołaniem w toku postępowania administracyjnego.
Przekazywanie części składowych majątku przedsiębiorstw państwowych w następstwie ich reorganizacji bądź przejmowania tego majątku przez następcę prawnego poprzedniego dysponenta majątkiem nie następuje w formie decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 Kpa.
Przekazywanie części składowych majątku przedsiębiorstw państwowych w następstwie ich reorganizacji bądź przejmowania tego majątku przez następcę prawnego poprzedniego dysponenta majątkiem nie następuje w formie decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 Kpa.
Organ uchwalający miejscowy plan ogólny, określając warunki przestrzennego zagospodarowania oraz cele i zasady polityki przestrzennej /art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 12 lipca 1983 r. o planowaniu przestrzennym - Dz.U. 1989 nr 17 poz. 99 ze zm./, nie jest uprawniony do określania kręgu podmiotów mogących realizować przewidzianą w planie zabudowę terenu.
Artykuł 21 ust. 7 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /t.j. Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ odnosi się zarówno do lokali mieszkalnych, jak i do użytkowych.
Rażące naruszenie prawa przez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej polegać może jedynie na rażącym naruszeniu treści taryfy celnej przywozowej, będącej załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów, wydanego na podstawie prawa celnego.
Działalność w organizacji Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej nie stanowi przesłanki do pozbawienia uprawnień kombatanckich na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 17 poz. 75 ze zm./.
Sąd stwierdza, że zastosowanie przez organy celne przepisu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. zmieniające prawo celne, zanim przepis ten, wraz z Dziennikiem Ustaw nr 21 z 1992 r. mógł być dostępny dla osób zainteresowanych, narusza zasadę praworządności określoną również w art. 7 Kpa. Obywatel nie może bowiem ponosić negatywnych skutków związanych z nieprawidłowym działaniem organów państwowych w zakresie
Rozstrzygnięcie o rewaloryzacji nie wypłaconych części odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości oraz o odsetkach za zwłokę lub opóźnienie w wypłacie odszkodowania /art. 7 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./ - następuje przez wydanie decyzji administracyjnej.
Jeżeli zatwierdzony projekt podziału nieruchomości nie obejmuje nieruchomości stanowiących własność gminy, to nie jest ona w tym postępowaniu stroną. Prawa strony jako właściciel gruntów wydzielonych pod budowę ulic /art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /TJ. Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ nabywa gmina dopiero z chwilą gdy decyzja lub
Nierzetelność podatkowej księgi przychodów i rozchodów stwierdzona w toku kontroli skutkuje utratą mocy dowodowej księgi, przyznanej jej przez art. 169 par. 1 Kpa, jedynie za okres objęty kontrolą.
Przepis art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury i o muzeach /Dz.U. nr 10 poz. 48 ze zm./ upoważniający Ministra Kultury i Sztuki jedynie do określenia zasad i trybu udzielania zezwoleń na prowadzenie prac konserwatorskich, jak również kwalifikacji osób, które mają prawo prowadzenia tej działalności - nie daje podstaw do unormowania przez wymienionego Ministra warunków
Wojewoda, na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz. 191 ze zm./, wydaje decyzję stwierdzającą nabycie z mocy prawa - art. 104 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty /Dz.U. nr 95 poz. 425 ze zm./ - mienia szkół i placówek oświatowych przekazanych gminom
Zamiana kopii filmu (art. 603 k.c.) nie stanowi dystrybucji lub rozpowszechniania filmu w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 oraz art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o kinematografii (Dz.U. art. 22, poz. 127 z późn. zm.).
1. Znowelizowany z dniem 1 stycznia 1992 r. przepis art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79 ze zm./ nie stwarza podstawy do wymierzenia właścicielowi gruntów rolnych jednorazowej dziesięciokrotnej należności z tytułu ich wyłączenia z produkcji rolnej, polegającej na zaprzestaniu prowadzenia takiej produkcji oraz do wyznaczenia terminu
Przepisem art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 107 poz. 464/ ustawodawca zdecydował zamknąć ostatecznie z mocy samego prawa, wszystkie dotychczasowe spory administracyjne na tle uwłaszczeń dokonanych na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw
O zbędności nieruchomości można mówić przy zmianie przeznaczenia gruntów w planie zagospodarowania przestrzennego. Jeśli jednak grunty te przeznaczone są nadal pod budownictwo jednorodzinne to przy znanym powszechnie zapotrzebowaniu na te grunty nie można ich uznać za zbędne na cel leżący u podstaw przejęcia.
Przepis par. 12 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki /Dz.U. nr 17 poz. 62/ odnoszący się do odległości /4 m/ od granicy działki dotyczy budynków mieszkalnych i gospodarczych na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstwach rolnych oraz wolno stojących jednorodzinnych
Przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174 ze zm./ nie uzależniają dopełnienia obowiązku meldunkowego, polegającego na zameldowaniu, od faktu uprzedniego nadania nazwy ulicy.
Uchwała rady gminy, upoważniająca zarząd gminy do wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia gruntów stanowiących użytki rolne klasy I-III o obszarze mniejszym niż 1 ha oraz pozostałych użytków rolnych na cele budownictwa mieszkaniowego, jest sprzeczna z art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79 ze zm./ oraz z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 8