Czego nie wolno pracodawcy. Zasady ewidencji podatników
Przepis art. 30 § 3 k.k.s., interpretowany w powiązaniu z treścią art. 31 § 1 k.k.s. oraz z treścią art. 46, art. 64 ust. 1, art. 31 ust. 3 i art. 21 ust. 1 Konstytucji, pozwala na orzeczenie jedynie przepadku przedmiotu pochodzącego bezpośrednio z przestępstwa (art. 29 pkt 1 k.k.s.), ale już nie pozwala na orzeczenie przepadku narzędzi lub innego przedmiotu stanowiącego mienie ruchome, które służyły
Podatek dochodowy od osób prawnych może być obliczony, pobrany i odprowadzony do urzędu skarbowego w dwojaki sposób: bezpośrednio przez podatnika, w drodze tzw. samoobliczenia, albo przez płatnika w szczególnie określonych przypadkach. Chodzi tu głównie o zryczałtowane formy opodatkowania w przypadku odsetek, opłat licencyjnych, dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.
Wznowienie przez sąd postępowania karnego skarbowego w sprawie o przestępstwo skarbowe, zakończonego prawomocnym orzeczeniem finansowego organu orzekającego, wydanym przed dniem 17 października 1999 r., jest możliwe w trybie i na zasadach określonych w Kodeksie karnym skarbowym (art. 113 § 1 k.k.s. w zw. z art. 540 - 548 k.p.k. oraz art. 170k.k.s.).
Stwierdzenie, że określony w Kodeksie karnym skarbowym termin przedawnienia karalności przestępstwa skarbowego upłynął przed dniem wejścia w życie tego kodeksu, zobowiązuje (art. 5 § 1 przep. wprow. k.k.s.) do weryfikacji przesłanek przedawnienia w świetle ustawy obowiązującej przed dniem 17 października 1999 r.
Obszarem szczególnego ryzyka dla interesów fiskusa są transakcje z podmiotami powiązanymi (chodzi o powiązania krajowe oraz międzynarodowe). Są to także transakcje, w związku z którymi zapłata należności z nich wynikających jest dokonywana bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową
Kodeks karny skarbowy przewiduje - począwszy od 17 grudnia 2005 r. - sankcję dla osób, które wbrew obowiązkowi, jaki na nich ciążył, wadliwie wystawiły fakturę lub rachunek za wykonanie świadczenia. Karane ma być również niewystawienie faktury lub rachunku i odmowa ich wydania.
Ostatnio problemem dla doradców podatkowych i właścicieli biur rachunkowych jest nieuznawanie przez część urzędów skarbowych deklaracji podatkowych podpisanych tylko przez nich jako pełnomocników przedsiębiorcy. Otrzymaliśmy dużo pytań o to, czy w przypadku odrzucenia takiej deklaracji przedsiębiorca zagrożony jest sankcjami karnymi. W odpowiedzi publikujemy ten artykuł.
Przedstawiamy dwie nowe instytucje przydatne przy korekcie zeznań. Obowiązują od 1 września 2005 r., ale mają zastosowanie do zeznań złożonych przed 1 września 2005 r.
Sprawcą przestępstwa, odpowiadającym w oparciu o treść art. 9 § 3 k.k.s., może być między innymi doradca podatkowy zajmujący się, na podstawie umowy, sprawami gospodarczymi (w tym także finansowymi) osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, której przyznano zdolność prawną. Prowadzenie ksiąg rachunkowych przez doradcę podatkowego wyczerpuje znamię zajmowania
1. Wobec charakteru kasacji i jej podstaw nie jest wprawdzie wykluczone wnoszenia tego środka z powoływaniem się także na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, uznające niezgodność określonego przepisu z ustawą zasadniczą, ale należy w takiej skardze przede wszystkim wykazać zaistnienie w zakończonym prawomocnie postępowaniu uchybień, o jakich mowa w art. 523 § 1 k.p.k., i to nie w aspekcie takiego
W trakcie 2005 r. został rozwiązany stosunek pracy z kilkoma pracownikami w naszej firmie. Po kilku miesiącach od ich zwolnienia okazało się, że osoba odpowiedzialna za rozliczenia z pracownikami nie wystawiła im w ogóle PIT-11. Jakie sankcje grożą za nieprzekazanie informacji PIT-11? Czy możemy zostać pociągnięci za to do odpowiedzialności?
Czy przyjęcie faktur VAT i ich zaksięgowanie dla celów podatku VAT i podatku dochodowego nie narażą osób odpowiedzialnych u podatnika za prawidłowe prowadzenie rachunkowości i spraw rozliczeń podatkowych na odpowiedzialność karną skarbową z art. 62 kodeksu karnego skarbowego lub karną z art. 272 w związku z art. 271 § 1 kodeksu karnego.
Zbliża się końcowy termin złożenia zeznania podatkowego. Wiele osób odwleka to na ostatnią chwilę. Niewywiązanie się z terminu, który w tym roku upływa 2 maja, może powodować dotkliwe konsekwencje.
W praktyce spotyka się wadliwe albo nierzetelne dokumenty księgowe. W tym numerze przedstawiamy konsekwencje księgowania na podstawie wadliwych dokumentów. W następnym wskażemy skutki dokonywania zapisów księgowych na podstawie dokumentów nierzetelnych. Wadliwość dokumentu polega na brakach formalnych, ale rzadko powoduje zakwestionowanie całej operacji gospodarczej. Dokonywanie zapisów w księdze na
W „Mk” nr 11/2006 przypomnieliśmy, czym grozi księgowanie na podstawie dokumentów wadliwych. Obecnie wyjaśniamy, jakie są skutki zaewidencjonowania dokumentu nierzetelnego.
Nie można więc utożsamiać pojęcia „przedmioty stanowiące przedmiot przestępstwa skarbowego” z pojęciem „narzędzie lub inny przedmiot stanowiący mienie ruchome, które służyło lub było przeznaczone do popełnienia przestępstwa skarbowego” (art. 29 pkt 2 k.k.s.).
Wadliwa jest faktura, która nie zawiera niezbędnych elementów wskazanych przepisami prawa. Minister Finansów podkreślił jednocześnie, że brak jednego z tych elementów nie oznacza automatycznego pociągnięcia wystawcy faktury do odpowiedzialności. Aby można było zachowanie podatnika traktować w kategoriach ewentualnego przestępstwa lub wykroczenia skarbowego, jego czyn musi być czynem społecznie szkodliwym
Warto wiedzieć, że podmioty nabywające lub posiadające wyroby akcyzowe mogą być odpowiedzialne za zapłatę akcyzy. Stanie się tak, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości. Oczywiste jest, że podatnik podatku akcyzowego ponosi odpowiedzialność zarówno za brak zapłaty, jak i zaniżenie zobowiązania podatkowego. Ponadto niedopełnienie obowiązków akcyzowych może się wiązać