Postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. II FSK 2434/12
Nie można zaaprobować poglądu, jakoby rozstrzygnięcie przez sąd powszechny sporu o zapłatę wynagrodzeń miało charakter zagadnienia wstępnego, uzasadniającego zawieszenie postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Niewątpliwie oba postępowania, podatkowe i sądowe, pozostają ze sobą w związku, skoro przedmiotem obydwu jest ocena, czy opracowano projekt racjonalizatorski, niemniej brak
Art. 76b zd. 2 O.p. nakazuje dokonać zaliczenia zwrotu podatku na dzień złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku. Przepis ten nie rozróżnia zatem zaliczenia na poczet zaległości czy zobowiązań bieżących. Taki sposób zaliczania powoduje, że gdy istnieje podstawa do zaliczenia, zaliczenie to musi nastąpić w pierwszym możliwym terminie, a zatem w dacie wykazania zwrotu podatku, a nie w terminie wydania
1. Przez zobowiązanie bieżące, o którym mowa w art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej należy rozumieć zobowiązanie podatkowe od momentu jego powstania, określonego zgodnie z art.21 § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej, do terminu jego płatności włącznie. 2. Zobowiązaniem przyszłym jest natomiast zobowiązanie, które jeszcze nie powstało (w rozumieniu art. 21 § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej), ale z uwagi
Sądowa kontrola decyzji kasacyjnych sprowadza się w istocie do badania zasadności zastosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, a więc sprawdzenia, czy w rozpatrywanym przypadku istniały przesłanki do podjęcia rozstrzygnięcia polegającego na uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. W tego typu sprawach nie jest więc dopuszczalne badanie legalności powtórnych
Klient wystawił fakturę na sprzedaż opon i zaewidencjonował tę sprzedaż w kasie. Okazało się jednak, że towar i faktura nie zostały odebrane. Sprzedaż nastąpiła w sierpniu. Czy można anulować tę sprzedaż w listopadzie, czy trzeba cofnąć się do sierpnia?
Nie można nakładać na organy podatkowe nieograniczonego obowiązku poszukiwania faktów potwierdzających rzetelność dokumentów źródłowych, które podatnik sam uznał za rzetelne ujmując je w prowadzonych ewidencjach (dla potrzeb podatku od towarów i usług w ewidencji zakupu, a dla potrzeb podatku dochodowego w księdze przychodów i rozchodów), a następnie na ich podstawie złożył deklaracje podatkowe, jeżeli