Orzeczenie
Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 17 lipca 2020 r., sygn. I SA/Po 43/20
Podatek od nieruchomości
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Barbara Rennert (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Artur Iwiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2020 r. sprawy ze skargi "A" Spółka Akcyjna z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 rok oddala skargę.
Uzasadnienie
firma A S.A. w J. zwróciła się do Prezydenta Miasta P. wnioskiem z [...] marca 2019 r. o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości m. in. za 2016 r. w kwocie [...]zł. W dołączonej do wniosku korekcie deklaracji skarżąca zmieniła kwalifikację wiat z budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej na budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej; wyłączyła z podstawy opodatkowania budowli wartość instalacji i urządzeń zlokalizowanych wewnątrz budynków; skorygowała podstawę opodatkowania dla budowli całkowicie zamortyzowanych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W podstawie opodatkowania budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej spółka wykazała również wartość obiektów dotychczas niewykazanych. Skarżąca przedkładając opinię w zakresie kwalifikacji prawnej obiektów budowlanych oraz ekspertyzę dotyczącą oszacowania wartości budowli, wyjaśniła że wiaty nie spełniają definicji budynku, część obiektów zakwalifikowanych wcześniej jako budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej nie stanowi budowli, natomiast w 2016 r. niewłaściwie określiła podstawę opodatkowania budowli całkowicie zamortyzowanych. Analizując treść art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 716; dalej: "u.p.o.l."), skarżąca stwierdziła, że podstawę opodatkowania stanowi zasadniczo wartość początkową, ponieważ ustawodawca nakazuje nie pomniejszać wartości budowli na dzień 1 stycznia danego roku o dokonane odpisy amortyzacyjne w latach poprzednich. Natomiast w przypadku budowli, dla których ukończono amortyzację, a więc zamortyzowanych podstawę opodatkowania stanowi ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego. Ustawodawca w tym przypadku nie precyzuje, czy ma na myśli wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, jak w przypadku budowli w trakcie amortyzacji. Ustawodawca nie nakazuje również nie pomniejszać wartości budowli na dzień 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego o odpisy amortyzacyjne od tej budowli dokonane w poprzednich latach podatkowych. Inny jest również moment ustalania wartości, gdzie dla budowli w trakcie amortyzacji jest to dzień 1 stycznia danego roku podatkowego, a w przypadku budowli zamortyzowanych dzień 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego, a nie 1 stycznia danego roku podatkowego jak przy budowlach w trakcie amortyzacji.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right