Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego Sharpston przedstawiona w dniu 15 czerwca 2006 r. - Postępowanie karne przeciwko Giuseppe Francesco Gasparini oraz inne. - Sprawa C-467/04., sygn. C-467/04
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
ELEANOR SHARPSTON
przedstawiona w dniu 15 czerwca 2006 r.(1)
Sprawa C‑467/04
G. Francesco Gasparini
Jose MŞ L.A. Gasparini
G. Costa Bozzo
Juan de Lucchi Calcagno
Francesco Mario Gasparini
José A. Hormiga Marrero
Sindicatura Quiebra
1. W niniejszym wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym Sección Primera de l’Audiencia Provincial de Málaga (Hiszpania) (zwany dalej „sądem odsyłającym”) zwraca się o wyjaśnienie zakresu zasady ne bis in idem zawartej w art. 54 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen („KWUS”)(2).
2. Sąd odsyłający w szczególności pragnie dowiedzieć się czy, na mocy tej zasady, orzeczenie sądu jednego z państw członkowskich wyłączające dalsze postępowanie karne dotyczące określonych zdarzeń na tej podstawie, że ściganie danego przestępstwa uległo przedawnieniu zgodnie z prawem krajowym stanowi orzeczenie wykluczające ściganie tego samego oskarżonego lub innych oskarżonych przez sądy karne w innym państwie członkowskim za przestępstwo wynikające z tych samych czynów.
3. Odpowiedź na to pytanie wymaga zdefiniowania przez Trybunał jednego z podstawowych aspektów zasady ne bis in idem zawartej w art. 54 KWUS (a zatem konieczne jest również dokonanie tego w sposób bardziej ogólny na gruncie prawa wspólnotowego), a mianowicie, czy zasada ta może mieć zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy pierwszy sąd wydał orzeczenie po dokonaniu oceny merytorycznej.
Ramy prawne
Przepisy odnoszące się do dorobku Schengen oraz KWUS
Zgodnie z art. 1 protokołu włączającego dorobek Schengen w ramy Unii Europejskiej() (zwanego dalej „protokołem”), trzynaście państw członkowskich, w tym Republika Włoska oraz Królestwo Niderlandów, jest upoważnionych do ustanowienia między sobą wzmocnionej współpracy w ramach tzw. „dorobku Schengen”.