Orzeczenie
Postanowienie SN z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. II PK 278/17
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. nie odwołuje się do oczywistego naruszenia prawa, ale do oczywistej zasadności skargi, co oznacza, że oczywista zasadność skargi może wynikać z oczywistego i kwalifikowanego naruszenia przepisu prawa, pod warunkiem jednak, że skarżący wykaże, iż uchybienie to zadecydowało o wyniku sprawy.
Teza od Redakcji
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jolanta Franczak
w sprawie z powództwa H. G. przeciwko [...] Centrum [...] w G. o przywrócenie do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 11 grudnia 2018 r., skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII Pa [...],
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2017 r. oddalił apelację powódki H. G. od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 2 stycznia 2017 r., którym oddalono jej powództwo przeciwko pozwanemu [...] Centrum [...] w G. o przywrócenie do pracy.
W wyrokach sądów meriti przyjęto, że pozwany zgodnie z prawem rozwiązał umowę o pracę z powódką na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 k.p. wskazując, że ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych przez powódkę polegało na tym, iż w dniu 3 lutego 2014 r., po objęciu funkcji lekarza anestezjologa w Oddziale Intensywnego Nadzoru Pooperacyjnego, powódka samowolnie, mimo zakazu przekraczając posiadane uprawnienia, zmieniła organizację pracy tego Oddziału w ten sposób, że
nie wyraziła zgody na opuszczenie Oddziału przez lekarza rezydenta, do którego zadań należał przewóz pacjentów ze śluzy Bloku Operacyjnego na Oddział Intensywnego Nadzoru Pooperacyjnego. W konsekwencji lekarze przeprowadzający zabiegi operacyjne zmuszeni byli opuścić stanowiska pracy na Bloku Operacyjnym, aby zając się transportem pacjentów. Stwarzało to realne zagrożenie dla zdrowia pacjentów oraz doprowadziło do zakłócenia pracy na obu Oddziałach Szpitala. Ponadto - w dniu 28 lutego 2014 r. - powódka przez nieuzasadnione wywołanie konfliktu oraz obrażanie pracowników Bloku Operacyjnego, stworzyła realne zagrożenie dla przebywających tam pacjentów. W ocenie Sądów obu instancji, nie dawało powódce podstaw do zmiany organizacji pracy rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie standardów postępowania medycznego w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą (Dz.U. z 2013 r., poz. 15, dalej jako rozporządzenie z dnia 20 grudnia 2012 r.), ponieważ czym innym jest nadzór lekarza specjalisty nad rezydentem - legitymującym się co najmniej dwuletnim okresem specjalizacji - w czasie transportu chorego, a czym innym nadzór w przypadku wykonywania przez lekarza rezydenta znieczulenia. Sąd Okręgowy podniósł, że powódka jako wieloletni pracownik pozwanego miała świadomość konsekwencji podejmowanych przez nią działań i powinna się z nimi liczyć. A zatem trudno w tych okolicznościach uznać brak zawinienia w działaniach powódki, przejawiającego się co najmniej rażącym niedbalstwem.