Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 9 maja 2018 r., sygn. II UK 106/17
Udowodnione dobrowolnie ugodzone dostarczenie środków utrzymania przez jednego z małżonków pozostających w separacji drugiemu (art. 614 § 4 k.r.o) stanowi po śmierci zobowiązanego do tego typu alimentacji tytuł prawny do nabycia prawa do renty rodzinnej równy z prawem do alimentów ustalonych wyrokiem lub ugodą sądową (art. 70 ust. 3 ustawy emerytalnej).
Biuletyn Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych nr 2-3/2018
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (przewodniczący)
SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca)
SSN Krzysztof Staryk
w sprawie z wniosku E. F. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W. o prawo do renty rodzinnej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 9 maja 2018 r., skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt III AUa (...),
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w (...) do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w [...] III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 30 września 2016 r. oddalił apelację wnioskodawczyni E. F. od wyroku Sądu Okręgowego w T. IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 marca 2016 r. oddalającego jej odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału w W. z dnia 7 sierpnia 2015 r. odmawiającej przyznania wnioskodawczyni renty rodzinnej po zmarłym mężu.
W sprawie ustalono, że wnioskodawczyni od 17 października 1981 r. pozostawała w związku małżeńskim z J. F., który zaczął brać udział w grach hazardowych, przeznaczając na ten cel wszelkie posiadane środki, w tym z wynagrodzenia za pracę oraz zaciąganych na nałogowy hazard zobowiązań majątkowych, popadając w zadłużenie. Dlatego wnioskodawczyni z dbałości o bezpieczeństwo finansowe rodziny, skierowała do Sądu Okręgowego pozew o separację. W kwietniu 2001 r. doszło do spotkania rodzinnego, w którym uczestniczyła wnioskodawczyni, jej mąż oraz brat męża - K. F. Wtedy mąż wnioskodawczyni zobowiązał się do przekazywania do jej rąk wkładu finansowego do budżetu rodzinnego w każdym miesiącu w kwocie 500 zł, określanej jako "alimenty". Sąd Okręgowy w T. wyrokiem z dnia 26 listopada 2001 r., I C (...), orzekł separację pomiędzy małżonkami, bez orzekania w zakresie winy za rozkład pożycia małżeńskiego ani o alimentach. Pomimo orzeczenia separacji małżonkowie nadal stale zamieszkiwali razem, a J. F. przekazywał do rąk wnioskodawczyni ustaloną kwotę 500 zł, choć zdarzały się miesiące, w których nic nie przekazywał lub były to kwoty niższe, rzędu 200-300 zł, które były uzupełniane w kolejnych miesiącach. W 2007 r. J. F. wyjechał w celach zarobkowych do Wielkiej Brytanii. Przebywał tam do roku 2011 i czterokrotnie odwiedziła go wnioskodawczyni. W tym okresie regularnie, w kilkumiesięcznych odstępach, przyjeżdżał do Polski do wspólnego mieszkania. Środki na utrzymanie rodziny przekazywał za pośrednictwem operatora pocztowego bądź osobiście. Po powrocie z zagranicy J. F. ponownie zamieszkał z wnioskodawczynią, pobierał wówczas zasiłek dla bezrobotnych i przekazywał uzgodnione kwoty finansowe. W 2012 r. J. F. zachorował na chorobę nowotworową, był okresowo hospitalizowany, a wnioskodawczyni sprawowała nad nim opiekę.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right