Orzeczenie
Wyrok SN z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. II PK 222/15
1. Obowiązek sądu uprzedzenia stron o możliwym zastosowaniu art. 45 § 2 k.p. w związku z art. 56 § 2 k.p. wynika z systemowej i funkcjonalnej wykładni art. 477 zdanie drugie k.p.c.
2. Obawa dalszego nagannego zachowania pracownika należy do kategorii zdarzeń przyszłych. Supozycja ta może uzasadniać niecelowość przywrócenia do pracy (art. 45 § 2 k.p. w związku z art. 56 § 2 k.p.), jednak pod warunkiem, że została osadzona w zdarzeniach już zaistniałych. Znaczy to tyle, że dotychczasowe zachowanie zatrudnionego powinno stanowić symptom przyszłych zdarzeń. Dopiero tego rodzaju myślenie indukcyjne buduje odpowiedni fundament do twierdzenia, że groźba przyszłych naruszeń obowiązków pracowniczych przemawia za niecelowością przywrócenia pracownika do pracy.
Biuletyn SN Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych nr 10-12/2016
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Prusinowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Beata Gudowska
SSN Romualda Spyt
w sprawie z powództwa M. M. przeciwko Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji w Ł. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 listopada 2016 r., skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt XXI Pa (...),
uchyla zaskarżony wyrok w pkt I i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w W. wyrokiem z dnia 27 lutego 2014 r., w sprawie z powództwa M. M. przeciwko Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji w Ł. Spółce z o.o. w Ł., przywrócił powoda do pracy u pozwanego na poprzednich warunkach pracy i
płacy. Zasądził też od pozwanego na rzecz powoda kwoty po 3.300,00 zł miesięcznie poczynając od dnia 19 lipca 2013 roku tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy.
Sąd pierwszej instancji ustalił, że strony od dnia 1 marca 2006 r. łączyła umowa o pracę. W dniu 20 maja 2011 r., na mocy uchwały zarządu zakładowej organizacji związkowej NSZZ "Solidarność", powód objęty został szczególną ochroną stosunku pracy. Pracodawca został o tym poinformowany w dniu 20 lipca 2011 r. W dniu 19 lipca 2013 r. powód używał w stosunku do przełożonego D. B. wulgarnego słownictwa oraz wyzwisk. Świadkami całego zdarzenia byli współpracownicy powoda. Konsekwencją tego zachowania było wręczenie powodowi oświadczenia o rozwiązaniu z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. Jako przyczynę zakończenia zatrudnienia pracodawca uznał używanie bluźnierczych słów wyzwisk oraz przekroczenie kompetencji w obecności załogi SUW w stosunku do kierownika SUW i Eksploatacji Sieci. Powód odmówił podpisania niniejszego pisma. Również w dniu 19 lipca 2013 r. pozwany zawiadomił organizację związkową o zamiarze rozwiązania z M. M. umowy o pracę bez wypowiedzenia. Jednak do momentu złożenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy nie otrzymał zgody organizacji związkowej.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right